Kardeşcağzım niçin umutsuzsunuz ?

Ruhsal ve bedensel Yorgunluğu anlayabilirim zira yoğun bir tempo ve stres altında çalışan yada yaşayan insanlar için bu durum çok normaldir.
Ama umutsuzluk kabul edilemez.
Kendine inancı ve güvenci olan bir insan umutsuzlukla kendini yok edemez.

Umutsuzluk bir hastalık bir bakteri gibidir .
Kişi kaygı ve umutsuzluğa düşerse bu hastalık kişiyi evvela ruhsal olarak tüketir.
Ruhsal tükenen bir insanın artık bağışıklığı ve vicut direncide azalır. Şunu unutma insan bedenini yiyip bitiren kişiye ağır sıkıntılar yaşatan bulaşıcı olmayan hastalıkların en büyük sebebi kişinin bitmiş tükenmiş ruhudur.
Kaygı ve umutsuzluk + stres evvela kişiyi manevi açıdan etkiler kişinin ruhunu hasta eder.
Ruh hastalandıktan sonra ise artık o hastalık kişinin fiziki bedenine yansımaya başlar.
Ben bazı hastalıkların bir ruhunun olduğuna inanıyorum. Bu ruhu insan zihni yaratır ve bu ruh eğer kişinin kendi öz ruhunu etkisi altına alır ve ruhu ele geçirirse o vakit insan vicudunda hayat bulmaya başlar. Buna çok örnekler verilirde benim özelime girdiği için çok açmak istemiyorum.