Osmanlı padişahlarının “kullarım” hitabı, akîdevî değil; daha ziyade siyasî ve idarî bir ıstılahtır. Çünkü Osmanlı dilinde “kul” kelimesi yalnız ibadet anlamındaki kulluğu değil, aynı zamanda tebaa, hizmet ehli, sadık bağlı ve özellikle kapıkulu çevresini ifade eden bir devlet terimi olarak da kullanılmıştır. Bu da hükmü şöyle toparlar, caiz olabilir; fakat en edepli ve tercih edilmesi gereken dil bu değildir. Doğrusunu ALLAH bilir.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ