cLibeRt Nickli Üyeden Alıntı

İnsan zikre ilk başladığında, gönlünde bir kapı aralanır. Bir Esma’nın tadını alınca ötekine meyleder; gümüş bulunca altını ister, altını bulunca yakutu ister, yakutu bulunca daha derindeki hazineyi arar. Bu çok tabiidir. Çünkü Allah’ın zikri gerçekten çok tatlıdır; kalp bir kere o lezzeti alınca daha çoğunu ister.
Ama işin başında en mühim nokta şudur: kul önce Kur’an’da açıkça emredilen farzları sağlam tutmalıdır. Çünkü temeli atılmadan kubbe yükselmez.

Evvela 5 vakit namaz, zekat, sadaka vb.bunlar yerli yerine oturmalı.

Misal olarak, tarlaya tohum ekmek istiyorsan önce toprağı temizlersin. Taşlı, dikenli, sert toprağa ne kadar güzel tohum atsan da verim az olur. Kalp de böyledir. İçindeki pas, gaflet, kibir, riya, öfke, dünya hırsı temizlenmeden insan hakikati tam taşıyamaz. İşte o kalpteki karayı aklamanın en büyük yollarından biri de zikirdir.

Fakat yeni başlayan biri için ben derim ki, önce La ilahe illallah ile kalbi toparlamak daha selametlidir. Çünkü bu zikir sadece dilde kalan bir tekrar değil; kalpteki sahte ilahları yıkma yoludur. İnsanın içindeki korkular, bağımlılıklar, nefsin putları, insanların beğenisi, dünyanın aldatıcılığı… bunların hepsi yavaş yavaş bu kelimeyle kırılır. Namaz kılmak, sadaka vermek kolaylaşır.

Şeytan Nur içinde aydınlık bir yere kolay girebilir mi bir düşün bakalım?

Bir insan karanlık bir odadaysa, önce önünü görecek bir ışık ister. Eşyaların en kıymetlisini aramadan evvel lambayı yakması gerekir. İşte La ilahe illallah, o lambayı yakmak gibidir.

Ben Müslümanlardanım bana güzel söz söylemek düşer. Haddimi Allah'a karşı aşıp bilmediğimi konustuysam iyilik içindir Allah affetsin.