Bu gibi korkular, endişeler hepimizde var. En çok da sevdiklerimize bir şey olacak korkusu yaşarız. Ne zaman evden uzakta bir yere gitsem aklım kedilerimde kalır. Ya evde yangın çıkarsa, ya hırsız girerse, ya deprem olursa gibi.
Veya hastaneye gittiğimde kan vereceksem o iğnenin ne kadar acıtacağını bildiğim halde korkarım. Bu beklenti anksiyetesi.
Kişinin kendi başına bir şey geleceği korkusu belki biraz da ölüm korkusuyla ilgilidir.
Bir şey olacaksa ne kadar önlem alsan da saklansan da korunsan da olur. Hattâ içindeki o korku yüzünden daha fazla önlem alırsan daha fazlası olur.
Sakınılan göze çöp batar.
Son zamanlarda bu sıkıntıyı derslerle sınavlarla atamalarla yaşıyorum. "Yine olmayacak" diye içimden bir ses dürtüp duruyor. Son olarak son atamada puanımın yeteceği 10 yeri yazmamakla oldu
İstanbul dahil 30 tercih yapmıştım. Sanki "olmayacak" diyen o ses bana tutmayacak yerleri yazdırdı. Ve olmadı. Korktuğum başıma geldi.
Demek ki o sesi umursamamak lazım. Umursadıkça yüz bulup çoğalıyor.