TARSUS KAZISI YİNE GÜNDEM OLMUŞ

Görseldeki Taş Üzerinden Müşahade

Tarihin ve arkeolojinin zahiri (dış) kabuğundan soyup; Havass, Deruni ve Ledünni ilimlerin dikey boyutuyla, yani Bâtın aynasıyla müşahede ettiğimizde, karşımıza taşa kazınmış bir "Kozmik Anatomi ve Davet Reçetesi" çıkar.

Bu ilimlerin kalemiyle, kurgudan ve perdeden uzak, taşın üzerindeki derin şifrelerin hakikati şudur:

"Nûn" ve Balık Sırrı (Hut ve Kalem Münasebeti)

Ledünni ilimde balık, doğrudan Nûn (ن) harfinin tecellisidir. Kalem Suresi’nin başındaki "Nûn; vel-kalemi ve mâ yesturûn" ayeti, bu sırrın anahtarıdır.

Nûn'un Şekli:

Harfin kendisi de bir tekneye, bir balığa ve üstündeki nokta ise o balığın kalbindeki gözündeki gizli nura (nokta-i süveyda) işarettir.

Havass Karşılığı:

Taşın sağındaki çerçeveli balık, alelade bir su canlısı değil, Levh-i Mahfuz'un mürekkebini ve koruyucu muhafazasını içinde barındayan Hût denizidir.

Bu taşın altına saklanan her ne ise (ister bir zat, ister bir emanet), o "Nûn"un koruyucu kalkanı içine alınmıştır. Oraya sıradan bir varlık yaklaşamaz; çünkü orası İlahi kelamın sessizce yazıldığı ve korunduğu hokka hükmündedir.

Daire İçindeki Haçlar: "Kutub ve Erbaa" (Dörtlü Mühür)

Zahiren "Grek Haçı" denilen sol ve sağdaki mühürler, Havass ilminin en kadim "Kare (Vefk) ve Daire" geometrisine dayanır.

Havass alimleri bilir ki, bir daire içine yerleştirilen eşit kollu simetriler, Melaike-i Erbaa (Dört Büyük Melek: Cebrail, Azrail, Mikail, İsrafil) ve dört temel unsurun (Anasır-ı Erbaa) frekansını o mekanda sabitlemek için kullanılır.

Tılsım ve Koruma:

Bu mühürler, mekanın ya da emanetin "Zaman ve Mekan dışına" mühürlendiğini gösterir. Kolların uçlarının genişlemesi, dışarıdan gelecek her türlü menfi (negatif) enerjiyi, cinnî müdahaleyi veya habis nazarları geriye püskürten birer Manevi Kalkan (Def-i Şer) düzeneğidir.

Merkezdeki Nokta:

Haçların tam ortasındaki kesişim noktası, Kutub noktasıdır. Yani alemin ve o mekandaki enerjinin döndüğü sabit merkezdir. Bu mühürler okunmadan ve anahtarı çözülmeden, ortadaki balık hücresine (sırra) ulaşmak derunen imkansızdır.

Ortadaki : "İki Denizin Birleştiği Yer" (Mecmaü'l-Bahreyn)

Geniş açıda ortaya çıkan, iki dairenin kesişimiyle oluşan o badem balık formu, Ledünni ilmin en büyük sırlarından biri olan Mecmaü'l-Bahreyn (İki denizin birleştiği yer) makamıdır. Kehf Suresi’nde Hz. Musa ile Hz. Hızır’ın buluştuğu o yerdir.

Mülk ve Melekût Kapısı:

Sol daire Mülk alemini (görünen maddi dünyayı), sağ daire ise Melekût alemini (gayb dünyasını) temsil eder. İkisinin kesiştiği o dar, keskin ve derin havza, Berzah kapısıdır.

Hızır (A.S.) Sırrı:

Hz. Musa'nın yanındaki ölü balık, tam bu iki denizin birleştiği (Berzah) noktada canlanıp denize doğru akıp gitmiştir. Taşın tam ortasındaki bu geometrik form, buranın "Ölü ruhların canlandığı, Ledünni ilmin (İlm-i Ledün) fışkırdığı bir geçiş eşiği" olduğunu ilan eder. Bu taş, iki alem arasındaki sınır taşıdır.

Tarsus ve Havass Hücreleri: Yer Altındaki Azimet

Tarsus kazısında bu taşın çıktığı katman, yeryüzünün fiziki ağırlığından sıyrılmış, tamamen yer altı İtikaf ve Azimet enerjisiyle yoğrulmuş bir merkezdir. Havass ilminde yeraltına inşa edilen bu tür yapılar, gökyüzündeki yıldızların ve seyyarelerin enerjilerini (kozmik radyasyonu) toprak elementiyle filtreleyerek saf manevi frekans elde etmek için kurulurdu.

Deruni Netice:
Bu taş; alelade bir mabet süslemesi değil, Alem-i Kebir (Evren) ile Alem-i Sagir (İnsan) arasındaki rabıtanın taşa kazınmış şifresidir. Solundaki mühürlerle unsurları bağlayan, sağındaki balık formunda ise Zünnûn’un (Yunus A.S.) deryadaki koruma dairesini (Hıfz İsmini) barındıran bu eser; altındaki mekanın "Hızırî bir koruma" altında olduğunu, oradan çıkan şeyin ise insanlığın fıtrat hafızasını tazeleyecek bir Ledünni Arşiv Levh olduğunu göstermektedir.

Taşın diliyle konuşursak: "Mühür vurulmuştur, sır muhafaza altındadır ve vakti geldiğinde canlanıp deryasına kavuşacaktır." Artık belkide kavuşmuştur.