Bir misal vermek gerekirse aynı ezanı iki müezzin okuyabilir Biri makamı güzel tuttuğu için kulağa hoş gelir ama diğeri kalbiyle okuduğu için insanın içine işler.
Biri sesi duyurur diğeri ise manayı hissettirir
Çünkü dinleyen kişi sadece sesi işitmez okuyan kişinin halini de alır Yani kalpten çıkan bir ses karşıdaki kalpte de bir kapı çalar
Aslında burada okuyanla dinleyen arasında görünmeyen bir bağ vardır Nasıl ki yanan bir ateş başka bir mumu tutuşturursa gönülden çıkan bir ses de dinleyenin gönlünü harekete geçirir Eğer okuyanın kalbinde yanış varsa o yanış dinleyene de geçer Ama söz sadece dilde kalırsa kulağa gelir ve geçer gider
Bir soru, Allah Hz Musa peygamberimizin sesine, konuşmasına mi baktı kalbine mi
veya ona uyanlar..