Değerli kardeşim, insanın yanında mürşid, hoca yahut ehil bir kimse bulunmaması elbette bir mazeret gibi görünebilir; lâkin tehlikeli bir işe mazeretle değil, usûlle girilir. “Allah bana yeter” sözü, kulun tedbiri terk etmesinin bahanesi değil; tedbirini aldıktan sonra Allah’a dayanmasının adıdır. Hâşâ, Allah yalnız sana yetiyor da başkasına yetmiyor değildir. Mesele burada Allah’ın kifayeti değil, kulun yanlış kapıya usûlsüz yönelmesidir. Nice insan, yanlış tertip, yanlış uygulama, yanlış okuma ve ehilsiz müdahale sebebiyle ruhen, zihnen ve hayat düzeni bakımından ağır bedeller ödemiştir. Şimdi soralım: Seni uyaranlara rağmen, herkes için tehlikeli görülen bir yola usûlsüz girdiğinde sana bir şey olmayacağını düşündüren şey nedir? İmanın mı, ilmin mi, yoksa farkına varmadığın bir cesaret vehmi mi? Çünkü Allah’a tevekkül başka, nefsin kendine güvenini tevekkül zannetmek bambaşkadır.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ