Alıntı:
BAKARA Nickli Üyeden Alıntı
Çok sağolun kardeşim.
Bende aynı sizin gibi düşünüyorum.
Onlar kafeste kaldıkça vicdan azabı çekiyorum.
Bu yüzden evin bir odasını onlara kafessiz salma yaptım. Odada özgürce uçabilecekler birbirleri ile sosyalleşebilecekler.
Benimde en korktuğum şey bereketsizlik olayıdır.
Ana inşallah bir sıkıntı olmaz
Çok teşekkür ederim besa çok sağol.
İnşallah yumurtlar çok istiyorum merakla bekliyorum.
|
Benim de muhabbet kuşum vardi eşim biz evlendikten hemen sonra almıştı. 7 yaşına kadar bebek gibi heryerde bizimleydi. Yemi mamasi vitaminleri genis bir kafesi oyuncakları herşeyi vardı eşimle ben annemler kayinvalidemler arkadaslarim hepimiz kuşumuzu çocuğumuz gibi seviyorduk birde inanilmaz akıllı oyuncu birseydi. Bir sürü Kelime cümle öğrenmişti. Kafeste tutmamaya calisirdim Tabi ömrü okadarmis 7 yaşında öldü. Berbat üzüldük insan ölmüş gibi yokluğu içimize oturdu. Bunların disinda evlendigimiz günden beri sürekli borç icindeydik. Resmen yoklugu gördük ekmek alamaz duruma geldik ama tabi hiç sikayet etmedik. Vesaire vesaire.. ne zaman düze çıktık. kusum ölünce. Bunu sonra sonra farkettik. Evimiz arabamiz bahcemiz oldu evimize tadilat yaptırdık kendi ihtiyaclarimizi rahatlikla aldik. Sorna bende bereketsizlik olacağını duydum. Sonra bi baktım düşündüm Minnoş kuş ölünce oldu hepsi. Olabilir mi acaba demiştim.