Çok haklısınız efendim.
Bu ilmi ilk öğrendiğim zamanki hissettiklerim ile şimdinin arasında uçurumlar var.
Sanırım yeni yeni tanımaya başlıyorum yeni yeni idrak edebiliyorum. Hiç bir şey toz pembe değilmiş. Korkarım bu ilime olan sevgim kalbimden silinecek.
Korktuğumdanda değil . Ben artık bu ilmi başkalarına fayda sağlayan ama sahibine yararı olmayan dahası zararı olan bir şey olarak görmeye başladım.
Bu cahil halimle iki ayet okuyarak insanlara yardımcı olmaya çalıştım hep .
Ama kendimi çok yıprattım.
Musallat kaptım. Başkalarına yardım ettim onlar istediklerine ulaştılar ama ben kendi başımı yaktım. Herkese fayda sağlayan ilim bana kapıları suratıma kapadı.
Çok kırgınım iyiliklerimin karşılığını böyle beklemiyordum.
Neyse başınızı ağrıttım kusuruma bakmayın