Ama o makamlarda her manada, gerek huzur gerek iman gerekse berekette büyük bolluk ve hoşnutluk olur. Ben yaşadıklarıma bakıyorum, yüce makam bahşedilecek insanın hayatında El Mani, Ed Darr, El Kabıd gibi esmaların tezahürleri olmaz ki diyorum. Derdimle boğuşmaktan ne ibâdet edecek zaman hal moral buluyorum ne de ikramlandırıldığım dünya nimetlerinde huzurla yaşam sürebiliyorum. Hep bir diken üstü, bir burukluk, boynu büküklük. Ben Ya Zel Celali vel İkram dedikçe, tövbe haşa Ya Zelil ile sınanıyorum. Bu bakış açısı da kendini avutmak gibi geliyor.
Yarın benim için es sırat el müstakim. Yarın o köprüden geçtim geçtim. Geçemedim, okuduğum dualardan da uzaklaşacağım
Haşa, Yaratanla pazarlık yapılmaz ama bir kul da göz göre göre bu kadar üzülmez bence.
Bir türlü anlayamadım.