Yaşım 45 oldu. Bu yaşıma kadar geçen günlerimi oturup düşünüyorum her şeyim yarım kalmış hep bir başa dönüş var. Lisede bir sevdaya düşmüştüm yarım kaldı, saz çalmak istedim adam akıllı çalamadım benimle başlayanlar aldı başını gitti, bir meslek edindim yarım kaldı meslek değiştirdim, bir sehre yerleştim taşınmak durumunda kaldım, bir ev aldım muhafaza edemedim satmak zorunda kaldım, arabam vardı sahip çıkamadım satmak zorunda kaldım, motor aldım sahip çıkamadım satmak zorunda kaldım, liseden sonra çalışmaya başladım taa o zamanlardan aldigimla gecinemiyordum hep bir borç harc mucadelesi, şimdi 45 yaşındayım bu günüme bakıyorum maasinla en az 3 yıl borç ödemem lazım ki sıfıra çıkayım, alkolum yok kumarim yok gece hayatım yok. Bir kitaba başlarım yarım kalır, bir zikire başlarım yarım kalır, namaz kılmaya gayret ederim yarım kalır kısaca hangi ise elimi atsam hep yarım kalır. Maddi sıkıntılar yüzünden manevi hayatım sadece Rabb'im den maddi rızık istemeye dönüşür. 17 18 yaşımdan 30 yıl geçmiş ama ben bir adım ileri gidememisim. Her hangi Bir konuda evet bu işi layıkıyla yapıyorum diyeceğim birşey yok hebir yarım kalmışlık var. Hep bir başa dönüş var. Nedir bu işin hikmeti bilen varsa Allah rızası için yol göstersin.