KUR’AN MÜCİZESİ TEYEMMÜM

Ayetin Nurlu Beyanı ve İki Cihanın Tahareti

Maddi ve manevi alemlerin yegane Maliki olan Allah Teâlâ, Maide Sûresi'nin 6. Ayet-i Kerime’sinde abdest ve teyemmümün hudutlarını tayin buyurduktan sonra, murad-ı ilahisini fıtrata şöyle nakşetmiştir:

Allah size bir güçlük çıkarmak istemez, aksine sizi arındırmak ve üzerinizdeki nimetini tamamlamak ister.”

Bu arındırma (taharet), dar bir aklın zannettiği gibi yalnızca zahiri bir tozun gitmesi ya da kuru bir ritüelden ibaret değildir. Allah’ın el-Kuddûs ve et-Tâhir isimlerinin tecellisi; kul niyet edip teslimiyet hırkasını giydiği an, hem ruhun latifelerine hem de bedenin zerrelerine aynı anda sirayet eder.
Fussilet Sûresi 53. ayette buyrulan, “İnsanlara ufuklarda ve kendi nefislerinde ayetlerimizi göstereceğiz, ta ki onun hak olduğu onlara tebellüğ etsin” sırrı, mikroskop camından bakan tıp alimlerinin hayretle donakaldığı o temizlik anında zahir olmuştur. Bilim, asırlar arkadan gelerek, bu ayetin mikrobiyolojik boyuttaki küçük bir mührünü ve satır arasını keşfetmekten başka bir şey yapmamıştır.

Nebevi Sır ve Toprağın Şerefi
Kainatın Efendisi (s.a.v.), modern bilimin henüz adını dahi koyamadığı mikroskobik alemlerin ve enerjisel bağların ötesindeki azameti, ümmetine şu muazzam hadis-i şerifle müjdelemiştir:

“Yeryüzü bana mescit ve toprağı da temizleyici (tahûr) kılındı.” (Buhâri)

Bu nebevi beyan, zamansız bir mucizenin ilanıdır. İnsan aklı, tuvalet gibi maddi necasetin ve manevi olarak ağır, negatif frekansların (habis ruhların/enerjilerin) yoğun olduğu bir alandan çıktıktan sonra, elini kupkuru bir toprağa vurarak nasıl temizleneceğini zahiren idrak edemez. Fakat nebevi emir tecelli ettiğinde, o kuru toprak bir cerrahi sterilizatörden daha keskin bir süratle eldeki patojenleri yutar, nötrler ve izole eder. Hadis-i şerifteki "tahûr" (hem temiz olan hem de temizleyen) vasfı, toprağın insan bedenindeki zararlı üremeleri durduran ilâhî bir kalkan olarak yaratıldığının açık, fıkhi ve tıbbi delilidir.

Ulvi Kadim Sırlar ve Anasır-ı Erbaa'nın İtaati
Kadim ilimlerin ve ledünni esrarın şahidi olan Havas ilmi çizgisinden bakıldığında; kainat dört ana unsur (Ateş, Hava, Su, Toprak) üzerine kaimdir. Bu unsurlar içinde Toprak (Hâk), ilahi simyanın, yani dönüşümün ve muhafazanın merkezidir.
Kuddûsiyetin Maddesel Aynası: Toprak, yeryüzündeki her türlü ölümü, çürümeyi, pisliği ve mikrobu bağrına basıp, onları tertemiz nebatata ve şifaya dönüştüren bir ilahi potadır. Kul, niyetle elini toprağa vurduğu an, toprağın bu "absorbe edici ve dönüştürücü" manyetik gücü hücre seviyesinde devreye girer.

Enerjisel Topraklama ve Aura Muhafazası: Tuvalet gibi menfi alanlarda insanın aurasına ve asabi sistemine sirayet eden ağırlıklar, teyemmüm esnasında toprağa akıtılır. Beden statik elektriğinden ve manevi kirlerden arınırken, eldeki hücreler toprağın içindeki kadim şifa şifreleriyle yeniden dengelenir.

Asla Rücu Etme Mucizesi: İnsanın hamuru çamurdur, aslı topraktır. Suyun yokluğunda kulun kendi aslına el sürmesi, bir parçanın bütünüyle kucaklaşmasıdır. Cins cinsini temizler; insan özü olan toprağa dokunduğunda, toprak kendi evladını hem maddi mikrop ve kirlerden hem de manevi kibrin zulmetinden arındırır.

Hâsıl-ı Kelâm;
Ortada ne bir kurgu ne de insan zihninin uydurduğu bir zorlama vardır. Yaşanan hadise, ilahi emre itaat eden maddenin (toprağın), yine ilahi bir emirle hareket eden insana (kula) boyun eğmesidir.
Bilim insanlarının uluslararası kürsülerde şaşkınlıkla izlediği o "steril kalma ve kültürde üreme olmama" durumu, laboratuvar laboratuvar gezen insanlığın önüne konmuş bir hidayet vesikasıdır. Mucize toprağın kimyasında değil, toprağa bu temizleme kabiliyetini ezelden üfleyen ve asırlar öncesinden kuluna bu kapıyı açan Yüce Allah’ın mutlak tasarrufundadır.