Yorumların tümünü okudum ancak bu öyle bir şey değil arkadaşlar. Tamamen takdir edilmiş bir döngünün içerisindeyim ben bunda ki hikmeti bulmaya çalışıyorum. Elbet bu döngü boşuna değil. Şikayet de etmiyorum. Yokluğa düşünce tabi ki gidecek yurdumuz mu var Rabbimizden başka. O'ndan istiyorum isterken de acizliğimi dile getirip rahata erince bu günlerimi unutturma, şükrü olmayan huzur verme diyorum. Yani demek istediğim sorumluluk almamak ya da şükürsüzlük değil ayrıca harama bulaşmamak için insanın gösterebileceği mümkün olan en üst çabayı gösteriyorum kendimce. Belki bazen kuruş hesabı yapıp çoğu insanın umursamadığı kuruşun hesabını yapıp hakkı hakkına teslim etme gayretine giriyorum. YAş ilerledikçe de insan daha çok sorguluyor nefs seni yoruyor o senle başladı bak buraya geldi sen hala başladığın yerdesin diye. Hepsinin savaşını ayrı ayrı veriyorum zihnimde. Ama benim anladığım bu böyle basit birşey değil. Çok şükür ki Rabb'im kulunu yalnız bırakmıyor. Derdim derdimi söyleyip dermandan olmak da değil. Bu sorgulamalarım yeni de değil ancak belki aynı yoldan geçen bir kardeşim vardır belki aynı yoldan geçene şahitlik etmiş bir kardeşim vardır da benim göremediğimi söyler, bu hal üzre tecelli eden esmayı görmeme sebep olur.