Alıntı:
imas Nickli Üyeden Alıntı
insanın yaptığı bir iş, söylediği bir söz, başlattığı bir yol, bıraktığı tesir, açtığı kapı, öğrettiği bilgi, sebep olduğu her şey hayır üzerine ise mükafatı
insanın yaptığı bir iş, söylediği bir söz, başlattığı bir yol, bıraktığı tesir, açtığı kapı, öğrettiği bilgi, sebep olduğu her şey şer üzerine şse cezası devsm eder
en basit olarak bir caminin şadırvanını yaptıran biri. hem yaşarken hemde öldükten sonra o şadırvanda alınan her abdestten hakkına düşen mükafatı alır
yine en basit olarak yaşarken meyhane çalıştıran bir adam öldükten sonra miras bıraktığı varisi bu meyhaneyi çalıştırmaya devam ederse onu kuran kişi yaşarken kazandığı günahlarla beraber öldükten sonrada günah kazanmaya devam eder, hakkına düşen cezayıda alır
|
Üstadım çok doğru izah etmiş. Yâsîn 12’nin mizanı da tam burasıdır.
Ayette geçen:
“Mâ kaddemû”: Kulun önden gönderdiği amellerdir.
“Âsârahum”: Kulun geride bıraktığı izlerdir.
Yani insan sadece yaptığı fiilden değil, o fiilin arkasından yürüyen tesirden de mesuldür. Bir hayır kapısı açarsa, o kapıdan hayır aktıkça nasibi devam eder. Bir şer kapısı açarsa, o kapıdan şer aktıkça vebali devam eder. Şadırvan misali de, meyhane misali de bu hakikati sade şekilde anlatır.
Demek ki amel bazen biter; fakat iz bitmez.
Kul ölür; fakat açtığı yol, öğrettiği bilgi, kurduğu düzen, bıraktığı tesir yaşamaya devam eder.
Bu yüzden mümin yalnız “bugün ne yaptım?” diye değil, “benden sonra ne kalacak?” diye de düşünmelidir.