Sahte icazetle silsile aranmaz,
Nurdan bahsedenin kalbi kapkara.
Meydandan kaçanın yolu sorulmaz,
Boşuna sığınma o nurdan kola!

Biz kafa kesmeyiz, kibri biçeriz,
Zülfikar adalettir, şerri eritir.
Dostun kapısından şerbet içeriz,
Bizim tek sözümüz sahteyi bitirir.

Desturdan bahseden o edepsiz dil,
Üstada laf atarken destur aldı mı?
Kendi saklınız döküldü, bunu iyi bil,
O sinsi aklınıza bir şey kaldı mı?

Güneş doğduğunda gölge kaybolur,
Ama güneş biziz, üstadın yanında
Bizim tahtımız sarsılmaz bir surdur,
Hakikat gizlidir asil kanında.

Son sözü mühürleyen icazet bizde,
Nedamet kimindir meydan görecek.
Sizin o kâğıttan silsileniz de,
Bu gece hak seliyle elbet sönecek!

__________________
Ben bu dünyada bir ağacın altında gölgelenen, sonra da oradan kalkıp yoluna devam eden bir yolcu gibiyim.