Aleyküm selam değerli kardeşim, Bazen insan çevresinde değil, kendi duruşunda kaybolur, sesi çıkar ama ağırlığı çıkmaz, sözü vardır ama kendisi sözüne sahip çıkmadığı için başkası o alanı hemen doldurur. Önce en yakındaki hakikate bakalım. Sen kendini konuşurken geri çekiyor, sözün kesilince susuyor, itibarını başkasının davranışına teslim ediyor ve sevdiğin kişinin yanında daha da kapanıyorsun. İnsanlar da bazen en çok, kendini savunmayan kişinin sınırını çiğner.

Kendini ispat etmeye çalışma, ama kendini silmeye de izin verme. Biri sözünü kestiğinde sakin şekilde, “Bir saniye, sözümü tamamlayayım” de. Sana soru sorulup konu değiştirildiğinde, “Bu soru bana soruldu, cevabımı bitireyim” de. Bunu öfkeyle değil, sakince yap. İnsan bazen tek bir cümleyle kendi yerini yeniden çizer.

Herkesin seni sevmesini bekleme. Bu dünya peygamberleri bile herkesin sevdiği bir yer olmadı. Fakat insanın kendisine hürmeti olursa, başkasının ilgisizliği onu yıkmaz. Sen önce kendi gözünde ezik ve silik olmaktan çık, çünkü insan bazen başkalarının kendisine davrandığı gibi kendine davranmaya başlar.

Hoşlandığın kişinin yanında susman seni korumaz, aksine daha da görünmez yapar. Onun yanında büyük görünmeye çalışma, sadece doğal ve ölçülü ol. İnsan yapmacık özgüvenden değil, sakin vakar ve temiz davranıştan etkilenir.

Unutma kardeşim, insan önce kendi içindeki değeri ayağa kaldırır, sonra dışarıdaki sesler yavaş yavaş haddini öğrenir.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ