Gelin, sezaryen doğumun kutsal anlamını maneviyat ve ezoterizm prizmasından inceleyerek konuyu derinleştirelim. Yüksek boyutlarda bu çocuklar, adeta sağır ve cansız bir kayayı çatlatıp yırtarak büyümeyi başaran kutsal bir gül gibi görülür. Bu ruhların muazzam, kadim bir güce sahip olduğu söylenir. Daha bedenlenmeden önce bile, bu maddi dünyanın tüm sahteliğini, yoğun acısını, illüzyonlarını ve yalanlarını derinden hissederler; işte tam da bu yüzden saf özleri, bu yoğun enerjilerin içinde doğmaya direnir.Bir ruhun dünyada tezahür etmesi için normal döngü 9 ay, yani 42 haftaya kadar sürer; ancak bazı bebekler gelişlerini bilinçli olarak geciktirirler. Aslında bu durum, tıbbın sadece teknik bir ilerlemesi değildir; bu yüce ruhlar kendi iradeleriyle dünyevi bilimi gelişmeye zorlamışlardır. Maddenin katı kanunlarını esnetmek için insanlığı yapay, alternatif doğum yöntemlerini bulmaya mecbur bırakmışlardır.Normal doğum sürecinde hem anne hem de bebek muazzam bir ıstıraptan geçer. Güçlü ruhlar, bu acıları engellemek için zamanı kasıtlı olarak yavaşlatırlar. Dahası, Monad düzeyinde —yani kendi en yüksek İlahi "Ben"liklerinde— ince enerji alanlarını okurlar ve annenin fiziksel bedeninin doğuma dayanamayıp ölebileceğini hissederler. İçeride kalarak aslında annenin hayatını kurtarırlar. Bu ruhlar o kadar güçlüdür ki doğanın sarsılmaz kanunlarına bile meydan okuyabilirler; hatta Karmanın dokusu bile onların etrafında bambaşka bir şekilde örülür ve onları standart dünyevi bedellerden özgürleştirir.»