HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Asıl marifet, nefsinin seni hangi cümleyle kandırdığını görmektir.

“Cinleri görmem Kur’an’ın yüceliğini kalbimin tatmin etmesi demek.” Kardeşim, Kur’an’ın yüceliği senin cin görmene bağlı değildir.

Gördüğün şeyin cin mi, nefsin sureti mi, korkunun şekli mi, zihnin yorgunluğu mu, şeytani bir telkin mi olduğunu yine gözle değil, ölçüyle ayırırsın. Ölçü yoksa görmek bilgiyi artırmaz, karışıklığı artırır. Sen kesinliği yanlış yerde arıyorsun.

“Altı senedir araştırıyorum” diyorsun. Altı sene çok görünebilir, ama yanlış kapının önünde bekleyen için altı sene bilgi değil, yorgunluk da biriktirebilir. Bu altı sene seni daha sakin, daha ölçülü, daha mutmain, daha edepli ve daha istikametli yaptı mı? Yoksa öfkeni, merakını, karışıklığını ve tatminsizliğini mi artırdı? Asıl muhasebe burada.

Ben ne söylersem söyleyeyim, sen zaten bunları bildiğin halde içindeki isteğin peşinden devam etmek isteyeceksin. Bunu da yazdıklarının satır aralarında açıkça görebiliyorum.

Ama sana bir abi tavsiyesi olarak şunu bırakayım:

Farklı olmak insanların göremediğini görmek değildir. Farklı olmak, insanların bilmediğini bilmek de değildir. Asıl farklı olmak, insanın kendini ve nefsini iyi tanımasıdır. Adımlarını yavaş ama sağlam atmandır. Acele etmeden, ölçüyü kaybetmeden, nefsin seni nereye çekiyor, kalbin neye susamış, aklın nerede karışmış, bunları fark edebilmendir.

İnan bana, günümüzde en büyük farklılık cin görmek, gaybdan ses duymak, perde açmak veya insanların bilmediği şeyleri bilmek değildir. Günümüzde en büyük farklılık, Allah’a teslimiyeti olan bir kul olabilmektir.

Belki bu söylediklerim sana şu an anlamsız gelecek. Belki “ben zaten bunları biliyorum” diyeceksin. Ama yıllar sonra ne demek istediğimi, büyüklerin bu konularda neden bu kadar temkinli konuştuklarını daha iyi anlayacaksın.

Çünkü bazı sözler hemen anlaşılmaz kardeşim, insan bazı şeyleri ancak yürüdüğü yolun tozunu yutunca anlar. Vesselam...