“Kafir ve münafıkların cehennemde Allah’ı kahır sıfatıyla göreceği” şeklinde açık, sahih ve doğrudan bir nas bilmiyorum. Bu ifade bazı tasavvufi veya vaazi anlatımlarda “Allah’ın kahır hükmüne muhatap olmak” manasında kullanılmış olabilir fakat bunu doğrudan “rü’yetullah” gibi anlamak doğru olmaz.

Kur’an’ın açık söylediği şey şudur, Onlar Rablerinden perdelenmiş olacaklardır. Mutaffifin 15’in manası budur. Yani asıl büyük azaplardan biri, Allah’ın rahmetinden, rızasından, yakınlığından ve ikramından mahrum bırakılmaktır.

Mümin için en büyük nimet Allah’ın rızası ve cemalidir. Kafir ve münafık için ise en büyük mahrumiyet, o rızadan ve cemalden perdelenmektir.

Al-i İmran 77’de Allah’ın bazı kimselerle konuşmayacağı, onlara bakmayacağı ve onları temize çıkarmayacağı bildirilir. Bu “bakmamak”, rahmet ve ikram nazarından mahrum bırakılmak şeklinde anlaşılır. Nisa 145’te de münafıkların cehennemin en alt tabakasında olduğu haber verilir.

O halde daha sahih ifade şudur, Cehennemliklerin en büyük azabı Allah’ı “kahırla görmek” değil, Allah’ın rahmetinden, rızasından ve cemal tecellisinden perdelenmektir. Kahır ise bu mahrumiyetin ve azabın hükmü olarak üzerlerine tecelli eder.

Mümin cemale mazhar olur. Kafir cemalden mahrum olur.
Münafık ise dünyada hakikati örttüğü için ahirette en ağır perdeye düşer.

Bu yüzden “kahırla görmek” demektense “kahır hükmüne muhatap olmak ve cemalden perdelenmek” demek daha sahih, daha edepli ve naslara daha uygundur.

Çünkü ru’yetullah mümin için ikramdır, cehennemlik için asıl azap ise o ikramdan mahrumiyettir.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ