HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Değerli kardeşim, Allah'ın izniyle ayet-i kerime ile ilgili bir iki kelam edeyim kur’an’da bazı ayetler vardır ki kısa görünür, fakat bir devrin zihnini yıkar. Kur’an bazen umumi hakikati, insanların kalbinde putlaştırdığı özel bir şey üzerinden indirir. Çünkü insanın hastalığı nerede ise, vahyin neşteri oraya iner.

Şi‘ra, Arapların bildiği parlak bir yıldızdı. Bazı cahiliye zihinleri ona sadece bir gök cismi gibi bakmıyor, onda uğur, kader, tesir, kutsiyet veya müstakil bir güç vehmediyordu. İşte ayet tam bu noktada indi ve o yanlış bilinci kırdı.

Burada ayetin belagati çok büyüktür. Allah Teala “Şi‘ra’yı yarattı” demedi; “Şi‘ra’nın Rabbi O’dur” buyurdu. Çünkü mesele sadece yaratılış meselesi değildi, mesele rububiyet meselesiydi. İnsan çoğu zaman bir şeyi Allah’ın yarattığını kabul eder, fakat onun hayatındaki tesirini büyütür. Yıldızı yaratılmış bilir ama kaderinde söz sahibi zanneder. Sebebi yaratılmış bilir ama neticeyi ondan bekler. İşte ayet bunu keser.

“Rab” kelimesi burada sadece “yaratan” demek değildir. Rab, malik olan, terbiye eden, idare eden, hükmü altında tutan, varlığını devam ettiren demektir. Demek ki Şi‘ra parlıyorsa kendi adına parlamaz, Allah’ın verdiği nizamla parlar. İnsan ona bakıp hayran kalabilir, ama secde yönünü ona çeviremez. Ondan ibret alabilir, ama ondan medet umamaz.

Metafizik cihetten sorulursa, “bu ayet indiğinde alemlerde ne oldu?” diye kesin bir sahne çizmek doğru olmaz. Fakat Kur’an’ın bize öğrettiği genel hakikat şudur, Gökler, yer ve içlerinde bulunan her şey Allah’ı tesbih eder, biz onların tesbihini kavrayamayız. O halde Şi‘ra’nın hakikati de zaten Rabbine boyun eğmiş bir mahluktur. Ayet indiğinde değişen şey yıldızın hakikati değil, insanın ona dair yanlış nisbetidir. Yıldız zaten kul idi, ayet, insanın onu efendi zannetmesini yıktı. Şi‘ra üzerinden kurulan yanlış tesir, kehanet, yıldızperestlik veya gayb iddiası hangi varlık sınıfınca istismar ediliyorsa, bu ayetin hükmü o kapıyı kapatır..

Ayeti okuyan kul, sadece Sirius yıldızını düşünmez, kalbinde büyüttüğü bütün sahte merkezleri düşünür. “Ya Rabbi, benim kalbimde Senin hükmünün önüne geçirdiğim ne varsa, onun da Rabbi Sensin” der.

Kalpte Allah’tan başka hangi şey “tesir sahibi” gibi büyütülüyorsa, bu ayet onun üzerine iner ve der ki, Onun da Rabbi Allah’tır.