Nazarın insana tesir edebilen manevi bir durum olduğuna inanıyorum; ancak kişinin kendi düşünce ve ruh hâlinin de bu konuda önemli olduğunu düşünüyorum. Sürekli “Bana nazar değer” korkusuyla yaşamak, insanı daha hassas, kaygılı ve savunmasız hâle getirebilir. Bu nedenle kişi kendisini “Allah’ın izniyle korunuyorum, bana kolay kolay zarar gelmez” diye telkin ederek manevi direncini güçlü tutmalıdır. Nazar ihtimalini bütünüyle inkâr etmekten ziyade, ona gereğinden fazla güç yüklememek ve korkuyla kapı aralamamak gerekir. Dua, istiğfar, Fatiha, İhlâs, Felak, Nâs ve Ayetel Kürsi gibi okumalarla birlikte olumlu düşünmek insana huzur ve güven verebilir. En önemlisi de şifayı ve korunmayı yalnızca Allah’tan bilip korkuya teslim olmamaktır.