Ibrahim Suresi
Nimetin Kime Nisbet Edildigini Yoklayan Sure

Ibrahim Suresi, genel kabule gore Mekki bir suredir. Surede vahyin insanları karanlıklardan nura çıkarması, peygamberlerin kavimleriyle mücadelesi, şükür ve nankörlük, hak sözün güzel ağaç misali, batıl sözün köksüz ağaç gibi oluşu, şeytanın ahiretteki itirafı ve Hz. Ibrahim aleyhisselamın duası yer alır.

Ibrahim Suresi’nin nuzul haritasındaki ana damar,

Bu sure, insana nimetin sadece verilmekle değil, kime nisbet edildiğiyle imtihan olduğunu öğretir.

İnsan nimeti elinde görünce kendinden bilir, Ibrahim Suresi ona nimetin sahibini hatırlatır.
İnsan şükrü sadece dille sanır, sure şükrün, nimeti Allah’a nisbet edip onu Allah’ın razı olduğu yerde kullanmak olduğunu gösterir.
İnsan küfrü sadece inkar zanneder, sure nimeti görüp Münim’i unutmanın da büyük bir nankörlük olduğunu bildirir.
İnsan sözü hafif görür, sure güzel sözü kökü sabit, dalları semada olan temiz ağaca benzetir.
İnsan batılın yayılışını güç sanır, sure kötü sözün köksüz ve kararsız olduğunu açıklar.
İnsan şeytanı zorlayıcı fail zanneder, sure kıyamet günü şeytanın “Benim sizin üzerinizde bir zorlayıcı gücüm yoktu” diyeceğini bildirir.

Demek ki Ibrahim Suresi kula şunu söyler,

Nimet elindeyken şükür, söz dilindeyken istikamet, şeytan çağırırken mesuliyet senden istenir.



Hicr Suresi
Korunan Kelamın Karşısında Yıkılan Gururun Suresi

Hicr Suresi, genel kabule göre Mekki bir suredir. Surede Kur’an’ın Allah tarafından indirilip korunacağı, inkarcıların alaycı tavrı, Hz. Adem aleyhisselamın yaratılışı, Iblis’in secdeden kaçınması, geçmiş kavimlerin akıbeti, Hicr halkı ve Resulullah’a teselli veren ilahi emirler yer alır.

Hicr Suresi’nin nuzul haritasındaki ana damar,

Bu sure, Allah’ın kelamı korunurken insanın kibirle kurduğu bütün sığınakların yıkılacağını gösterir.

İnsan Kur’an’a insan sözü gibi bakar, Hicr, zikri Allah’ın indirdiğini ve onu Allah’ın koruyacağını bildirir.
İnsan alayı güç sanır, Hicr, hakikatle alay edenlerin aslında kendi akıbetlerine yürüdüğünü gösterir.
İnsan yaratılışını unutur, Hicr, Adem’in topraktan yaratılışını hatırlatıp benlik iddiasını kırar.
İnsan Iblis’i sadece dış düşman sanır, Hicr, secdeden kaçan asıl damarının kibir olduğunu açığa çıkarır.
İnsan taş evleri, kaleleri ve imkanları güvenlik zanneder, Hicr halkı üzerinden Allah’ın hükmü gelince hiçbir sığınağın yetmeyeceğini bildirir.
İnsan daralınca vazifeyi bırakmak ister, Hicr, Resulullah’a “Rabbine kulluk et” emriyle son nefese kadar istikameti öğretir.

Demek ki Hicr Suresi kula şunu söyler,

Korunan şey senin kurduğun dünya değil, Allah’ın indirdiği haktır. Kulun selameti de o hakka teslimiyetindedir.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ