Evet evet kesinlikle psikolojik bir rahatsızlık bu. Biz bunu babam ve kardeşlerimle de konuştuk. Annem rahatsız onun iyileşmesini çok çok çok istiyoruz. Bizi geçtim kendinin de huzuru yok. Mesela geçen gün kapısının önüne çöp koymuş. Komşusu da “komşu bak çöpün suyu akmış bu haktır buraya koyma çöpünü” demiş. Komşuya tamam haklısın demiş. Eve girince vay bana pis dedi kendi sanki çok temiz sanki ben onun kapısının önüne koydum ben bunlarla uğraşamam bunlar benim huzurumu kaçırıyor acil yeni ev bakmamız lazım vs demeye başlamış. Şimdi sürekli babama ev ilanları atıyormuş. Bunu alamazsın sen biliyorum ama ben bunu istiyorum beni hiç yaşatamadın zaten vs diyormuş. Aynı olayı bana anlattı ben de anne zaten düzenin var yuvan var canın mı sıkılıyor senin neyi büyütüyorsun dedim. Ay demez olaydım. Ben nerden anlarmışım ben zaten rüyamda bile ev alamazmışım o bunca zaman neler çekmiş şimdi sefasını sürmeliymiş ben ev alamayacağım için bunları düşünemezmişim milletin evinde oturup komşum kötü çıkarsa boyun eğmekten başka çarem yokmuş. Ay kulaklarıma inanamadım yaa. Konular nerden nereye geliyor ne hızına yetişebiliyorum ne anlam verebiliyorum.
İnanın annemin şu anki hayatı bi çok kişide yoktur. Babam zaten artık teslim olmuş durumda. Her hakaretine boyun eğiyor. Bütün imkanları babam sağlamasına rağmen babamdan kötüsü işsizi değersizi yok. Kardeşlerimin hepsine ayrı hakaretler. Kimisine okuyamaz aklı yetmez diyor kimisine evlenemez diyor. Ben okudum evlendim okudun da ne oldun iş bulamazsın diyor evlendin de ne oldu çulsuzun teki evin bile yok zaten alamazsın diyor. Ama eşimin yüzüne karşı öyle değil. Sen benim oğlumsun, Allah bütün genç kızlara senin gibi hayırlı eş bütün annelere senin gibi hayırlı damat versin der. İnanın şu anlattıklarımı eşimle paylaşsam sen kafayı yemişsin annem asla böyle şeyler demez der.