Alıntı:
IsaiahMoshe Nickli Üyeden Alıntı
Öncelikle cevabın adına teşekkür ederim. Üzerinde durduğum konu biraz daha kişisel hayatım ve iç dünyamda yaşadıklarım diyebilirim ki hayatım genelinde hiç bir şeyin değişmediğini düşünüyorum, "acaba ben mi pasifim? - çabalamam mı gerekli?" diye aklıma bi' takım sorular geliyor fakat içimdeki umutsuzluk bir türlü peşimi bırakmıyor. Durduk yere ne kadar aşağılık birisi olduğumu düşünüyorum, geçmiş ya da gelecek bütün hayatım boyunca hiç bir konuda bir şeyler başaramamış kimse olmak beni biraz korkutuyor. Bütün bunların üstüne kendi hayatımı sonlandırma isteğim gün geçtikçe kabarıyor, ben de biraz inançsızlığıma son verip (kendimi bildim bileli İslam'a yakın değilim) takdiri Allah'a bırakıp çabamı arttırsam mı diye düşünüyorum ama nafile, duygusal dünyamı toparlayamıyorum. Kusuruma bakma lakin biraz istişare edip gerçekten tavsiye bekliyorum, çaresizim yani. İyi günler dilerim.
|
İnsan bazen çabalamadığı için değil, uzun süre ümitsizlik içinde kaldığı için hareket edemez. Sonra da bu hareketsizliği kendi değersizliğine delil zanneder.
Geçmişte bir şey başaramamış olman, bundan sonra da başaramayacağın anlamına gelmez. İnsan kendisi hakkında nihai hükmü, en karanlık zamanında vermemeli. Çünkü karanlıkta verilen hüküm çoğu zaman yorgun ruhun hükmü olur değerli kardeşim.. Sen değersiz değil, yorulmuş durumdasın. Şimdi yapman gereken kendini mahkum etmek değil, sahih bir usulle yeniden başlamak.