Evet İnsan kendi eli diliyle zor duruma da düşer bela da bulur
Söz Sultanı Hz Mevlana k.s çok güzel anlatıyor

Adamın birine birisi, ananı neden öldürdün dedi. Lâyık olmayan bir şey gördüm dedi adam. O yabancıyı öldürmen gerekti denince de her gün dedi, birisini öldürmem gerekti. Şimdi başına ne gelirse nefsini terbiye et,her gün biriyle savaşman gerekmez.

Herşey Allahtan derlerse deriz ki nefsini kınamak, âlemi kurtarmak da Allahtan. Hani birisi, bir zerdali ağacına çıkmıştı. Hem zerdali topluyordu, hem yiyordu.
Bahçenin sahibi gördü de Allahtan korkmuyor musun dedi. Adam, neye korkayım dedi; ağaç Allahın ağacı, ben de Allahın kuluyum. Allahın kulu Allahın malını yiyor. Bahçe sahibi, dur dedi, cevabını vereyim. İp getirin, şu ağaca bağlayın bu adama vurun köteği de sözünün cevabını duysun dedi. Adamı bağlayıp dövmeye koyuldular. Allahdan korkmuyor musun diye bağırmıya başladı. Bahçe sahibi, neden korkayım dedi; sen Allahın kulusun, bu sopa da Allahın sopası... Allahın sopasını Allahın kuluna vuruyorum. Sonucu şu:
Dünya, bir dağa benzer. Hayır olsun, şer olsun, ne dersen onu duyarsın dağdan. Bir güzel söz söyledim, dağ çirkin cevap verdi sanırsan imkân yok buna. Bülbül dağa karşı şakısın- çilesin de dağdan karga sesi gelsin; yahut insan seslensin de dağ eşek anırışıyla yankılansın, mümkünü yok. Eşek anırışını duyuyorsan iyice bil ki sen anırmışsındır.

Dağa geldin mi güzel sesle seslen;
Dağa karşı ne diye eşek gibi anırırsın?

(Eğer kötülük yapmak kaderse, o kötülüğün karşılığında ceza almak (sopayı yemek) da kaderdir. İnsan kendi iradesini yok sayamaz.)