Öncelikle şunu bilelim,bu durum kesinlikle bizim elimizde olan bir şey değil ve jesinlikke bu konuda yalnız değiliz. Aslında zihnimizin bu kadar hızlı çalışmasının, bizi sürekli bir aceleye sürüklemesinin temel sebebi,içeride biriken yoğun enerji ve stresi dışarıya doğru hızla tahliye etme isteğimizdir.Yani zihnimiz bir şeyleri erken bitirmek yada düşünceyi hemen hayata geçirmek isterken, bedenimiz o yüksek hıza ayak uyduramaz ve bu yüzden kelimeler yutulur,veya iş yaparken hatalar üst üste gelir Bu döngüyü kırmak ve aceleci hızı yönetmek için,örneğin iş yaparken hata yapıp tekrar başa dönmemek için, işe başlamadan kendimize zihinsel bir komut verip, ilk iki dakikayı sadece yavaş ve kontrollü hareket etmeye ayıracağım diyebiliriz.Bedenimiz o yavaş hıza alıştıktan sonra zaten doğal akışına bırakabiliriz.Çünkü hızı baştan yarıya indirmek,hata yapıp tekrar uğraşmamızı tamamen engeller vebize aslında çok daha büyük bir zaman kazandırır. Konuşurken kelimeleri yutmamak için, cümlelerin arasında minik nefes alma alışkanlıkları kazanabiliriz.kelimeleri aceleyle arka arkaya sıralamak yerine her kelimenin hakkını vererek tane tane söylemeyi debeyebiliriz Hatta konuşurken ses tonumuzu biraz aşağı çekmek, otomatik olarak o hızlı çalışan beynimizi de sakinleştirip yavaşlatacaktır Eğer gün içinde zihnimizin bu aşırı hızlanması içeride sıkışıp kalan o yoğun enerjiden besleniyorsa, elimize bir kağıt kalem alıp ,jafamızdan geçen ne varsa hızlıca yazabiliriz.Zihni boşaltmak için yaptığımız bu işlem,düşünceleri kağıda aktardığımız an bizi hafifletir veomuzlarımuzdaki aceleci baskıyı azaltır. Tabiki bu adımları birer kural veta zorunluluk gibi değil, kendi sşstemimizş rahatlatan bir durum olarak görmeliyizz yani ipuçları. Tempomuzu ilk başlarda bu şekilde bilinçli olarak dengeledipimizde zamanla herşeyin çok daha iyi kontrollü ilerlediğini fark etmeye başlarız.