Yaşam Döngüsü:

Hiç Durmayan Saat.
Eğer hayatlarımız bir saat olsaydı, kolları saniyeleri değil, anları, anıları ve değişimleri sayardı.
Her saat bir durak.
Her dakika bir dönüşüm.
Her şey orada, zamanın tepesinde başlar.
Yeni bir başlangıç, sıcacık bir kundağa sarılmış bir bebek, dünyaya ilk kez bakıyor.
Zaman hızla sağa doğru akıyor: yerde ilk oyuncaklar, omuzda okul çantası, elinde kitapla gençliğin ilk hayalleri.
Ve saat ilerledikçe, yalnızlık yerini arkadaşlığa bırakıyor.
Bir aşk filizleniyor, çiçeklerden bir kemer altında evlilik adımlarına yol açıyor ve kısa süre sonra döngü büyüyor.
Kollarımızda bir çocuk, yeni bir aile, bir zamanlar bebek olan bizler, şimdi yeni bir neslin koruyucuları oluyoruz.
Ama işaret parmağı amansızca sola doğru ilerlemeye devam ediyor.
Saçlar beyazlıyor.
Beden yoruluyor, ritimler düşüyor ve desteğe duyulan ihtiyaç daha da yoğunlaşıyor.
Bir bankta oturup, geçmişe yılların bilgeliğiyle bakıyoruz, belki de bize nasıl başladığımızı hatırlatan bir torunumuzun elini tutuyoruz.
Ve sonunda, en tepede, çember açıldığı yerde kapanıyor.
Sessiz bir taş, bir veda.
Hayat saati geri dönmüyor.
Duraklatamazsınız, saatleri hızlandıramazsınız. Yapabileceğiniz tek şey, her "saatinizi" tüm varlığınızla yaşamaktır.
Sevmek, gülmek, ağlamak, yaratmak.
Çünkü bu saatin güzelliği ne kadar uzun sürdüğünde değil, her vuruşunu ne kadar derinden hissettiğinizdedir.🙏🙏💖💖