Biriki Nickli Üyeden Alıntı

Meditasyonun bazı biçimlerinde de aslında mesele “hiçbir şey düşünmemek” değildir. Düşünce geldiğinde onunla özdeşleşmemek, peşinden sürüklenmemek, dikkati tekrar bulunduğun ana getirmek ve zihnin üzerindeki otomatik hâkimiyetini azaltmak amaçlanır. Yani ortada mutlaka bir “zihinsel boşluk” arayışı yoktur.

Bu açıdan bakınca iki yaklaşımın elbette inanç temelleri ve kullandığı yöntemler aynı değildir. Tasavvuf bunu Allah'ı zikretme, tefekkür, murakabe ve nefsi terbiye etme çerçevesinde ele alır. Meditasyon ise uygulamanın türüne göre farkındalık, dikkat ve zihinsel gözlem üzerinden ilerleyebilir. Fakat insanın zihinsel dağınıklıktan çıkması, düşüncelerinin esiri olmaması ve daha derin bir şuur hâline ulaşması noktasında bir kesişimden söz edilebilir.

Dolayısıyla “tasavvuf zihni doldurur, meditasyon zihni boşaltır” demek bazı meditasyon biçimleri için anlaşılabilir bir ayrım olsa da, meditasyonun tamamını tarif etmez. Asıl ayrım belki de zihnin boş veya dolu olmasından çok, zihnin neye yöneldiği ve insanın o zihinsel akış karşısında nasıl bir şuur hâlinde bulunduğudur.Tasavvuf ve meditasyonun kesiştiği noktalardan biri, zihnin akışına kapılmak yerine daha uyanık ve bilinçli bir şuur hâline ulaşmaktır.