Alıntı:
osman100 Nickli Üyeden Alıntı
Öncelikle hayırlı sabahlar bana bir ithamda bulundun iddalarımın asılsız oldugunu söyledin seni zan altında bıraktıgımı söyledin müşteki iddasını kanıtlamakla mükelleftir ben tekrardan belirtiyorum senin şahsını baz alan bir cümle kurmadım ama sen öyle oldugunu düşünüyorsan bana yazdıgım cümlenin hangisinin senin şahsını baz aldıgını söylersen Menkıbe ve rivayet dedigin bir çok konu tassavufin derinune dayanmaktadır.Himmet isterkende şifalanmak için bir ilaç içerkende Allahtan geldigini bilerek ediyorum ilaç içtim diye şifayı ilaca nispet etmiyorum o bir vesiledir.Bir hadisle desteklemek isterim Bir gün görme engelli bir adam gelerek, "Ey Allah’ın Resûlü! Allah’a dua et de gözlerimi açsın (bana şifa versin)" dedi. Efendimiz (s.a.v.) ona, "Dilersen dua edeyim, dilersen sabret; sabretmen senin için daha hayırlıdır" buyurdu. Adam duasını ısrarla isteyince Peygamberimiz ona güzelce abdest almasını ve şu duayı okumasını öğretti:"Allah’ım! Rahmet peygamberi olan Nebin Muhammed ile (onun duasını vesile ederek) Sana yöneliyor ve Senden istiyorum..." (Tirmizî, Daavât, 118; İbn Mâce, İkāmet, 189). Adam bu duayı yapıp namaz kıldıktan sonra gözleri açılmış olarak geri döndü.
|
Meseleyi yanlış bir zemine çekmemek ve inanç hassasiyetlerini korumak adına şunu baştan netleştirelim: Bizim evliyaları, pirleri ya da Abdülkadir Geylani gibi İslam büyüklerini inkâr etmek, tarikatları veya kerametleri reddetmek gibi bir tutumumuz asla olamaz; Ehl-i sünnet dairesinde evliyanın kerameti haktır ve baş tacıdır. Tarikatlara ve mürşitlere bakışımız da bu ilmi ve itikadi çerçevededir. Ancak buradaki mesele büyükleri sevmek veya tarikatı reddetmek değil, kurduğun kıyasın ve metodun ilmî tutarsızlığıdır.
Söylediklerini, verdiğin dağınık örnekleri ve iddialarını bu hassasiyeti gözeterek kalem kalem ele alalım:
'Mürşitten yardım istemek, zora düşenin polisten yardım istemesi gibidir' kıyasın:
Polis somut, dünyevi, fiziki ve görevi başında ulaşılabilir maddi bir mercidir.
Vefat etmiş veya uzaktaki bir zattan gaybi bir tasarruf beklemek ise itikadi bir konudur.
Somut ve fiziki bir yardımlaşma ile gaybi yardımı aynı kefeye koyman temelden mantıksal bir safsatadır; bu kıyas ilmen geçersizdir.
Görme engelli adam ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.) rivayeti:
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) baş tacımızdır ve O'nun şanına laf söylemek veya kastetmek asla söz konusu olamaz; buradaki eleştiri Peygamberimize değil, senin bu rivayeti ele alış biçiminedir.
Rivayette Peygamber Efendimiz (s.a.v.) o an hayattadır, mevcuttur ve yanında bulunan birine dua etmesi için bizzat vasıta olmaktadır.
Hayatta olan birinden dua istemek ile vefat etmiş zatlardan 'himmet' beklemek tamamen farklı konulardır. Bu hadisi bugünkü gaybi yardım iddialarına delil göstermek, metni asıl bağlamından koparmaktır.
Keramet ve tarikat örneklerin:
Evliyaların kerameti haktır ve baş tacıdır; ancak bu durum, kurduğun 'polis' benzetmesindeki mantık hatasını meşru kılmamaktadır.
Yazında yer verdiğin karmaşık örnekleri ve menkıbeleri meseleye ilmi bir delil gibi sunmak, konuyu tasavvufun özünden uzaklaştırıp argümanı çıkmaza sokmaktır.
"Şahsımı hedef alıyorsun / zan altında bırakıyorsun" iddian:
Şahsını aldığımı veya seni zan altında bıraktığımı düşünüyorsun; ancak cevaplarımda şahsına yönelik tek bir olumsuz ifade yer almamaktadır.
Buradaki esas husus kişiler değil; ortaya konulan kıyasların ve kullanılan örneklerin ilmi ve mantıksal çerçevede değerlendirilmesidir.
Konuyu kişisel bir zemine çekmek yerine, sunulan fikirlerin ilmi karşılığına odaklanmak tartışmamızı çok daha verimli kılacaktır.
Özetle; kimsenin evliyaya, pirlerimize ya da tarikatların özüne karşı olduğu yok. Mesele kavramların ve kıyasların doğru yapılmasındadır. Bu konuyu laf kalabalığıyla, temelsiz iddialarla uzatmanın ve başka mecralara çekmenin bir anlamı yoktur, konu benim nezdimde kapanmıştır.