Alıntı:
Hersyguzelolsun Nickli Üyeden Alıntı
Sevgili hocalarım ve arkadaşlarım
Bi insan her düşündüğünü neden yaşar ?
İyi-kötü ne varsa aklından şöyle bi geçiveren şeyleri yaşama sebebi ne olabilir ?
Ama öyle gündelik şeyler değil. Olması imkansız denilecek türden şeyler.
Bizim burda şom ağızlı derler ondan mıdır ?
Yoksa aslında olacak şeyler malum mu oluyor
Ya da düşünce gücü vs bi ismi mi var ?
Artık düşünmeye korkar oldum. İşin kötüsü mesela etrafımdakilere de söylemiş oluyorum artık insanlar bana lütfen sen düşünme sen düşününce oluyor diyorlar. Bu akşam alakasız bi şekilde banyo dolabına bakarken onun düşebileceğini düşündüm. Ama bi çürüklük vs yok içi de öyle tıka basa dolu değil. Eşime aslında biz buna sağlam mı diye bi baksak iyi olur dedim. O da aklına bişey getirip durma sonra yaşıyoruz dedi geçti. 2 saat sonra tangır tungur dolap devrildi. Bu kötü örnekti.
Mesela bi kaç hafta önce de eşim bekarken bi arkadaşı bundan borç almış ama ödememiş. Aklıma durup dururken o borç alan kişi geldi. Ben onun yerinde olsam arkamdan borçlu diye konuşturmam öderim dedim. Şaka gibi ama adam eşimi aramış ben çok sıkışıktım gençken insan böyle şeylere gereken önemi vermiyor deyip borcunu Ödemiş gibi gibi şeyler yaşıyorum. Bunlar sadece sıradan olanlar. Mesela biri beni düşününce de hissediyorum. Hatta yakın zamanda görüştüysek ne düşündüğüne kadar aklıma geliyor. Üstüne mutlaka o kişinin başkasıyla beni konuştuğunun haberi geliyor veya o kişi beni arayıp geçen gün seni düşündüm aklıma şu şu geldi vs diye anlatıyor.
Benim babaannem nazar için, göbek düşmesi için, temre için vs okumalar yapan bi insandı. Hatta ölmeden önce sana el vereyim de demişti ama ben açıkçası korktuğum için kabul etmemiştim. Şimdi acaba onla alakalı bi durum mu diye düşünüyorum. Ama ben bu özellikten çok rahatsızım. Son zamanlarda sık sık yaşamaya başlayınca da korktum açıkçası. İnsan hem düşünüp hem yaşayınca aynı şeyi iki kere yaşamış gibi oluyor. Kendimi cinli gibi hissediyorum sanki biri bana fısıldıyor benim de bi falcılığım eksik kalıyor tövbe estağfurullah. Hatta bana sen çok güzel fal bakarsın diyen tanıdıklarım bile oldu. Allahtan korkmayan biri olsam belki de kapılırdım o rüzgara. İnanın artık bu özellik bana ağır geliyor. Bu nedir yardımcı olun hocalarım.
|
Ben hoca değilim önce şunu söylemek isterim kendinizi cinli falcılığa yatkın veya düşünceleriyle olayları olduran biri olarak görmeniz gerekmiyor. Anlattıklarınız korkutucu gelebilir ama yaşadığınız şeylerin gerçekleşmiş olması, onları sizin düşüncenizin meydana getirdiğini göstermez.
İnsan zihni zaten sürekli tahmin yapan bir sistem. Gün içinde aklımızdan yüzlerce, hatta binlerce düşünce geçiyor. Bunların çok büyük kısmı hiçbir şeyle sonuçlanmıyor ve unutuluyor; gerçekleşen birkaç tanesi ise doğal olarak zihnimizde çok güçlü yer ediyor. Özellikle şaşırtıcı bir eşleşme olduğunda “Ben bunu daha az önce düşünmüştüm!” dememiz çok normal. Tesadüflerin ve zihnin örüntü arama eğiliminin nasıl güçlü bir “anlamlı bağlantı” hissi oluşturabildiği psikoloji literatüründe de inceleniyor.
Dolap örneğinde de aslında çok güzel bir ayrım var: Sizin aklınıza dolabın düşmesi, dolabın düşmesine sebep olduğunuz anlamına gelmez. Hatta dolabın düşme ihtimali önceden fiziksel olarak vardı; siz sadece o ihtimali fark etmiş olabilirsiniz. Belki dolabın bağlantısında, montajında veya ağırlık dağılımında bizim görmediğimiz bir problem vardı.
Borç örneği de aynı şekilde. Eşinizin eski borçlusunun borcu ödemesi zaten onun hayatındaki bir ihtimaldi. Sizin onu düşünmenizle gerçekleştiğini gösteren bir nedensellik yok.
Bir de dini açıdan bence içinizi özellikle rahatlatacak bir nokta var: İslam'da insanın aklına kendiliğinden gelen düşünceler ile kişinin bilinçli olarak benimsediği niyet birbirinden ayrılıyor. Yani aklınıza “ya şöyle olursa?” diye bir şey gelmesi, o şeyi istemeniz veya meydana getirmeniz demek değil.
Aklınıza kötü veya tuhaf bir şey geldiğinde korkup onu bastırmaya çalışmak yerine “Bu sadece bir düşünce” deyip geçebilirsiniz. Dua edip “Allah'ım hakkımda hayırlı olanı nasip et” demek ve üzerinde durmamak da insanın içini rahatlatabilir.
Bir şeyi de özellikle ekleyeyim: Bunu “düşünce gücü” diye açıklamak zorunda değilsiniz. Dini açıdan da kendinize görünmeyen bir güç atfetmeniz gerekmiyor. Tevekkül burada çok güzel bir yer açıyor: düşüncelerimizi değil, niyetimizi ve fiillerimizi sahiplenmek; gerisini Allah'a bırakmak.
Aklınıza gelen düşüncelerden korkmayın; düşünce düşüncedir, niyet başka, fiil başkadır. Her akla geleni bir işaret olarak yorumlamak zorunda değilsiniz. Allah'a güvenip düşüncenin peşinden gitmemek, bence burada en sağlıklı teslimiyet.