“Kadere iman eden kederden emin olur” sözünü benim için teslimiyet ve tevekkül üzerinden anlamlandırmak mümkün. Bu, insanın hiç üzülmemesi ya da hiçbir şey yapmadan “kader” deyip beklemesi değil elinden geleni yaptıktan sonra sonucu Allah’a bırakabilmesi demek.

Beni davranış olarak en çok kontrol etme ihtiyacımı sorgulamaya sevk ediyor. Çünkü bazen bizi yoran şey yaşadığımız olaydan çok, onun bizim istediğimiz şekilde gerçekleşmesini istememiz oluyor. Kaderi kabul etmek ise iradeyi bırakmak değil, irademizin sınırını bilmek. Her şeyi anlamasak da “Ben bilmiyorum ama Rabbim biliyor” diyebilmek. bence bu sözün asıl huzur veren tarafı.