O sayıları nefyu isbat zikridir letaif değil 1 mt ileri gidemez demişin ama ledün kanalları açılıyor mürid zaten sultani zikre geçmiş sonra bu veriliyor yıllarca hergün 100 bine kadar letaif lerde çekmiş ondan sonra zikir değişiryor bu sayılarda veriliyor,letaif sayısı değil bu sayılar. mürşidi olmayanın letaifi bırak hafi kalben bile zikredemez çok zor, alsın eline tesbihi z.matik neyse kendi duyacağı kadar tehlil çeksin, Ders virdi çekerken her 100 de 1 kere ilahi ente maksudi ve rıdake matlubi denir ama ders dışı 100 sınırı yok hatta baştaki niyet yetiyor istersen 1000 10 000 çek ama derste her 100 de ara vermezse devreler yanar 🔥 ders virdinde yani zikirde doğrudan mürşid silsilesine bağlanıp çekiliyor, diğerinde havuzda antrenman yapılıyor gibi ders virdi okyanusta derinde tehlikeli sularda yüzüyorsun yani gelen feyz aynı değil burada çok görüyorum ısrarla letaif çekeceğini sananlar var biraz uzayacak ama anlaşılması için meşhur bir eserden alıntı bırakayım belki sufiliğe heves eden olur 😆

Lemezât-ı Hulviyye eserinin giriş (mukaddime) kısımlarında yer alan, tasavvuf tarihinin en köklü ve meşhur menkıbelerinden biridirinde
Hz. Ebû Bekir ile Peygamber Efendimiz (s.a.v.) arasında Sevr Mağarası'nda geçen bu kıssa, İslam tasavvufunda Hafî (Gizli) Zikrin" ve "Zikir Telkini" müessesesinin meşruiyet kaynağı ve başlangıcı kabul edilir.
Olayın tasavvufi derinliği ve aktardığın diyalogun şerhi şu şekildedir:
Allah'ın Orduları Bizimle,
Müşrikler mağaranın kapısına dayandığında Hz. Ebû Bekir endişelenir. Allah Resulü ona, Tasalanma, Allah bizimledir der ve gayb âleminin ordularının kendilerini muhafaza etmek üzere orada hazır bulunduğunu belirtir.
Hz. Ebû Bekir, sadakatinin ve iştiyakının bir gereği olarak "Ey Allah'ın Resulü, keşke ben de o orduları görebilseydim" diye niyaz eder. Peygamber Efendimiz ise bunun ancak zikre devam etmekle mümkün olacağını söyler.

Hz. Ebû Bekir bu cevaba karşılık, halisane bir şaşkınlıkla Ey Allah'ın Resulü, ben zaten Allah'ın zikrinden bir an bile uzak değilim ki der. Çünkü o, hayatının her anını zaten Allah'ı anarak ve O'nun rızasını gözeterek geçiren bir sadakat abidesidir.

Peygamber Efendimiz onun bu halini tasdik ederek şöyle buyurur: "Doğru söylüyorsun ya Ebû Bekir Fakat bu gözün açılması ve o orduların müşahede edilmesi, sıradan bir zikirle değil, ancak zikir telkini ile olur.
Ardından Efendimiz, Hz. Ebû Bekir'e dili damağa yapıştırarak kalpten yapılan "Hafî" (gizli) zikri ve en gizli mertebe olan "Ahfâ" zikrini telkin eder (öğretir).ki bu tarz zikir, “Nakşibendiyye” Azizlerinin ve “Hacegan” taifesi ve azizan taifesinin zikirleridir.
İşte bu usul, başta Nakşibendiyye olmak üzere pek çok tarikatın silsilesinin dayandığı manevi temeldir.

Manevi Gözün Açılması: Kendi başına yapılan zikir insanı sevaba ulaştırır ancak manevi perdelerin kalkması (gayb ordularını görebilmek), bir mürşid-i kâmilin kalpten kalbe yapacağı manevi aşı ve yetkilendirme (telkin) ile mümkündür.

Zikrin Kalbe İndirilmesi: Telkin, zikri sadece dilde bir vird olmaktan çıkarıp kalbin derinliklerine (letaiflere) yerleştirme işlemidir. Vesselam.