ÖLÜM MELEĞİ AZRÂİL ALEYHİSSELÂM’IN NE ZAMAN YÜKSELECEĞİ

Ebû Nuaym’ın Câbir Radiyallâhû Anh’dan Merfû’ Olarak Rivâyet Ettiği Bir Hadîste Rasülullah Aleyhisselâm Efendimiz Şöyle Buyurmuştur; Âdemoğlu Aziz ve Celîl Olan Allah’ın Kendilerini Niçin Yarattığından Muhakkak Gâfildirler. Şöyle ki; Muhakkak Kendisinden Başka Hak İlâh Olmayan Allahû Teâlâ Herhângi Bir Kulu Yaratmayı İstediği Zaman Bir Meleğe:

▬ “Onun (Yani O Kulun) Rızkını, Yerini, Ecelini, Şâki veyâ Saîd Olduğunu Yaz!”

Diye Emreder. Sonra O Melek Yükselir. Müteakiben Yüce Allah O Kulun Yanına Başka Bir Melek Gönderir ve Doğuncaya Kadar Onu (Yani Cenini Ana Rahminde) Muhafaza Eder. Sonra Allah Kula, Yazıcı İki Melek Gönderir. Onlar da Günâhlarını, Sevâplarını Yazarlar. Nihâyet O Kula Ölüm Gelince Onlar da Yükselirler. Sonra Canını Almak İçin Ölüm Meleği Azrâil Aleyhisselâm Yanına Gelir ve Canını Alır. Daha Sonra Kul Kabrine Sokuluncaya Kadar Azrâil Aleyhisselâm Yanında Olarak Bulunur ve Rûh da Cesedine İâde Olunur. Sonra Ölüm Meleğinin İşi Biterek Yükselir. Ondan Sonra Ölünün Yanına Kabir (Yani Sual) Melekleri Gelip Onu İmtihân Ettikten Sonra Yükselirler.

Nihâyet Kıyâmet Koptuğu Zaman Sevâpları ve Günâhları Yazan Melekler İnerek Yazdıkları Şeyler Kulun Boynuna Bağlanmış Vâziyette, Açılmış Bir Kitap Hâlinde Olur. Sonra Bu İki Melek Kulun Beraberinde Biri Sevk Edici, Diğeri Şahid Olarak Bulunurlar. Sonra da Aziz ve Celîl Olan Allahû Teâlâ Hazretleri:

▬ “Yemin Olsun ki Sen (Dünyâda) Bundan Gâflette idin. Şimdi Senden Perdeni Kaldırıp Açtık. Ondan Dolayı Bugün Gözün Çok Keskindir! [Kaf: 22.]”

Buyurur. Hadîs-i Şerifte Rasül-i Ekrem Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz, Allahû Teâlâ Hazretlerinin, “(Ey İnsanoğlu) Muhakkak Sizler (Kıyâmet Gününde) Bir Safhadan Diğer Safhaya Tahvil Olunacaksınız.” Buyruğunu, “Bir Hâlden Sonra Başka Bir Hâle Tahvil Olunacaksınız.” Diye Tefsîr Etmiştir. Sonra Aleyhisselâtû Vesselâm Efendimiz Buyurmuştur:

▬ “Hiç Şüphe Yok ki Önümüzde Büyük Bir İş Vardır. Binâenaleyh O İş Hususunda Yüce Allah’tan Yardım İsteyiniz!”

[İbnu Ebi’d-Dünyâ ile Ebû Nuaym, Câbir b. Abdullah’tan Rivâyet Etmişlerdir. Şerh-üs Sudur: 49.]

Îmâm Kurtubî Der ki; (Hayatlarında iken) Tenezzüh ve Temiz Hava Almak İçin Toplanmakta Oldukları Bostanın İçerisindeki Arkadaşı Vezir Ebû Mervan’ın Kabrinin Yanına Gömülmüş Olan Şehid Oğlu Ebû Âmir’in Mezarı Başında Şöyle Yazılmış Bir Mezar Taşı Bulduk (Şiir):

Ey Arkadaşım, Artık Kalk! Biz İşi Uzattık. Biz Bütün Zaman Boyunca Uyuyan Kişiler miyiz? Bana Arkadaşım, “Üstümüze Toprak Yığını Bulunduğu Müddetçe Biz Bu Uykudan Asla Kalkmayız!” Dedi.

Sen Bana, Bahçe İçerisinde Nimetlendiğimiz Bir Geceyi Hatırlatıyorsun ki, O Zaman Bayramdı. Her Zamanımız İçin Bir Hüküm Verilmesi Vardır. Hâlbuki Zaman Uğursuzluğu Mevcut ve Hazırdır.

Yâ Rabb Mâğfiret Eyle Çünkü Sen Mevlâ’sın! Kulların Hakkındaki Ceza Tatbikini Kısalt.

Âlemlerin Rabbi Olan Allah’a Hamd Olsun.

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..