Yusufiyeli Nickli Üyeden Alıntı

eş-Şibli, Tabiin'e mensup bir grup İslam aliminin, cinlerle evlenmenin meşru olmadığı görüşünde olduklarını kaydetmiştir (Şibli, Ahkam, s. 97; Garaib, s. 91; Terc. Cinlerin Esrarı, s. 119). Hanbeli mezhebine mensup alimlerden bir grup da onlarla nikahın caiz olmadığına hükmetmişlerdir (Demiri, H. Hayavan, I, 302). Yine İslam alimlerinden el-Hasenü'l-Basri, Katade, el-Hakem b. Uteybe, İshak b. Rahüye ve Ukbe b. el-Esamm, cinlerle nikahın caiz olmadığını söylemişlerdir (Şibli, Ahkam, s. 97; Garaib, s. 91-92; Terc. Cinlerin Esrarı, s. 131).
Ali b. Ahmed'e, mümkün olduğu takdirde bir kimsenin cinlerden Müslüman bir kadınla nikahlanmasının caiz olup olmadığı sorulmuş; o da bunu soran kimseye ahmaklığından dolayı bir tokat atmış ve bu şahsın cahil bir kimse olduğunu söylemiştir (İbn Nüceym, el-Eşbah ve'n-Nezair, s. 131). İslam alimlerinden İmadüddin b. Yünus ile Kadı'l-kudat Şerefüddin Ebü'l-Kasım da cinlerle nikahın caiz olmadığını belirtmişler ve Kur'an-ı Kerim'de yer alan iki ayeti buna delil göstermişlerdir. Bunlardan ilki şöyledir: "Allah, size kendi nefislerinizden eşler yarattı ve onlardan da size oğullar ve torunlar yarattı." (Nahl Süresi, 72) Diğer ayette ise şöyle buyurulmuştur: "İçinizden, kendileriyle huzura kavuşacağınız eşler yaratıp aranızda muhabbet ve rahmet var etmesi, O'nun varlığının belgelerindendir. Bunlarda düşünen bir millet için dersler vardır." (Rüm Süresi, 21)
Müfessirler, kaydettiğimiz son ayette geçen "er-rahmet" kelimesi ile cinsel ilişki, "el-meveddet" kelimesi ile de çocuk kastedildiğini bildirmişlerdir (Kurtubi, el-Cami‘, c. 14, s. 17). Bu durumda bu ayetten; insanlarla cinler arasında cinsel ilişki ve çocuk sahibi olma hususunun mümkün olmadığı, bunun ancak insanla insan arasında imkan dahilinde olabileceği anlaşılmaktadır. Kısacası bu ayet, cinle insanın cinsel ilişkisinin ve bu yolla çocuk sahibi olunmasının imkan dahilinde olmadığına işaret etmektedir. İbn Nüceym, bazı İslam alimlerinin, kaydettiğimiz bu ayetleri insanların cinlerle nikahının haram olduğuna delil saydıklarını kaydetmektedir (İbn Nüceym, el-Eşbah ve'n-Nezair, s. 131).
Ayrıca Harbü'l-Kirmani, ez-Zühri'den, Hz. Peygamber'in cinlerle nikahı yasakladığını nakletmiştir (Şibli, Ahkam, s. 97; Garaib, s. 91; Terc. Cinlerin Esrarı, s. 119; Demiri, H. Hayavan, I, 302; İbn Nüceym, el-Eşbah ve'n-Nezair, s. 131). Ancak bu mürsel bir rivayettir, senedi kopuktur. İsnadda yer alan ravilerden İbn Lehi‘a hadis alimleri tarafından tenkide uğramış, hafızası bozulduğu için kendisinden rivayet terkedilmiştir (İbn Hacer, Tehzibü't-Tehzib, c. 3, s. 243-244). İbn Nüceym, "Bu mürsel bir hadis olsa bile alimlerin görüşleriyle kuvvet kazanmıştır." (İbn Nüceym, el-Eşbah ve'n-Nezair, s. 131) demektedir. Ancak sahih kaynaklarımızda böyle bir rivayete rastlanılamadığı için İbn Nüceym'in bu görüşüne katılmak mümkün görünmemektedir.
Sonuç olarak, insanlarla cinler arasında nikahın mümkün olmadığını; konuyla ilgili olarak zikredilen dini delillerin sadece bunun caiz olmadığını değil, aynı zamanda böyle bir şeyin fiilen imkan dahilinde olmadığına delalet ettiğini kaydetmek durumundayım.