Bence burada en dikkat çekici nokta, bu kişinin neden özellikle sizin gönlünüzde bu kadar büyük bir yer kapladığıdır. Belki onda sizin farkında olduğunuz veya olmadığınız bazı özellikler, geçmişte bıraktığı bir iz yahut sizin zihninizde onunla ilgili oluşmuş bir tasavvur vardır. Fakat kendisiyle uzun zamandır konuşmadığınız için, bugün sevdiğiniz şeyin gerçekten o kişi mi, yoksa zihninizde zamanla oluşan “o kişi” tasavvuru mu olduğunu ayırt etmek zorlaşabilir.
Bir insanın kalbine bir başkasının düşmesi günah değildir. Kalbe gelen duygu insanın iradesi dışında olabilir. Fakat insanın imtihanı, o duygudan sonra ne yaptığıyla başlar.
Hele ki bu hanımefendinin hayatında şu anda başka birisinin olduğunu öğrenmişseniz, bence burada en güzel yol meseleyi zorlamamak ve gönlü Allah'a bırakmaktır. “Allah'ım, bu his benim için hayırlıysa helalinden nasip et; hayırlı değilse gönlümü ondan selametle çevir” diye dua edilebilir.
Belki de bu halin hikmeti o kişiye kavuşmak değil, insanın kendi kalbini tanımasına vesile olmasıdır. Bazen insan bir başkasına duyduğu sevgiyi zannederken aslında kendi içinde eksik kalan bir tarafı, özlemi veya ulaşmak istediği bir hali fark eder.
Bu nedenle ben olsam “Neden o?” sorusundan önce “Bu duygu bende neyi ortaya çıkardı?” diye düşünürdüm. Çünkü kalbe gelen her sevginin hikmeti, mutlaka sevilen kişiye kavuşmak olmayabilir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...