"Hem hikayesine sıkışıp kaldığı kurtulamadığı için hem de kavuşamama korkusuyla."

Bu satırlar biraz benim hikayem gibi. Ne unutmak istiyorum, ne bitsin istiyorum, ne bitmesin istiyorum. Bitmedikçe içimden acı çekmeye devam ediyorum, bu sevda bitse bittiği için de üzüleceğimi biliyorum. Kolay değil, insanın en güzel hayali evlilikle tam gerçekleşecekken ara bozucular tarafından telkinlerle bozulunca çok ağır geliyor.

Ve sonra kavuşamama ihtimali gözümün önüne gelip gidiyor. Sanki ellerimden kayıp gitmiş gibi, bir daha göremeyecek olmaktan korkmak.

Rabbime hiçbir zaman isyan etmedim çok şükür bu süreçte, sabretmek, sabırla yoğrulmak gerekiyor. Ama sanki ben de hikayemde sıkıştım kaldım.