Tam uykuya dalarken gözlerimi açıyorum. Üzerimde, gökyüzüne uzanan saydam bir kordon var. Oda karanlık olduğu için onu çok daha net seçebiliyorum. Kendi etrafında dönüyor ama beni hiç korkutmuyor. O an sadece doğrulup ona dokunmaya çalışıyor, ardından tekrar uyuyorum. Şu an tek hatırladığım; zincire benzemesi, kendi etrafında dönmesi ve gökyüzüne bağlı gibi durması Her gün görmüyorum bazı zamanlar görüyorum.