İnsanın kendisine iyilik yapan birine iyi davranması kolaydır.
Asıl mesele, kendisine kötülük yapan, hakkında kötü konuşan veya düşmanlık besleyen birine karşı nasıl davranacağıdır.
İyilikle kötülük bir olmaz. Sen (kötülüğü) en güzel olan davranışla sav. O zaman bir de göreceksin ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir. Fussilet suresi 34. Ayet
Hadi bunu okuduktan sonra bize ilk kötülük edene veya yakın zamanda etmiş olana bir iyilik edelim
Şimdi kendimize soralım:
Sana kötülük edene iyilik yapabilecek kadar nefsine hâkim olabilir misin?
Yoksa merhametin yalnızca sana merhamet gösterenlere mi?
Ne dersin? Kalbinde Rahmân’ın merhametinden bir tecelli var mı?
Not: iyilikle karşılık vermeyi unutmayınız
