Merhaba uzun süredir asosyalim. Allah beni uzun süredir yalnızlıkla imtihan ediyor. İnsanlarla anlaşamıyorum herkes bana yabancı geliyor. Yeni tanıştığım insanlarla sıkı bağ kuramıyorum, arkadaş olamıyorum. Sanki herkes birbiriyle kolay anlaşıyor gibi geliyor. Eskiden hayatım böyle değildi arkadaşlarım vardı sosyalliğim vardı dolayısıyla hayatım keyifli geçiyordu. İnsan yapısı gereği sosyal bir varlık yani sosyal olması gerekiyor. Bende de artık sosyallik olmadığından can sıkıntısı basıyor. Şunu düşünüyorum acaba kimseyle sosyalleşmeyip sadece içimden gün boyu Allahı zikredeyim Allah ile beraber olayım bu açığı böyle kapatayım diyorum. Bir yanımda diyor ki sosyalleşmeye çalış. Hangi tarafı tutayım sizce ?