Alıntı:
nonick Nickli Üyeden Alıntı
Merhaba uzun süredir asosyalim. Allah beni uzun süredir yalnızlıkla imtihan ediyor. İnsanlarla anlaşamıyorum herkes bana yabancı geliyor. Yeni tanıştığım insanlarla sıkı bağ kuramıyorum, arkadaş olamıyorum. Sanki herkes birbiriyle kolay anlaşıyor gibi geliyor. Eskiden hayatım böyle değildi arkadaşlarım vardı sosyalliğim vardı dolayısıyla hayatım keyifli geçiyordu. İnsan yapısı gereği sosyal bir varlık yani sosyal olması gerekiyor. Bende de artık sosyallik olmadığından can sıkıntısı basıyor. Şunu düşünüyorum acaba kimseyle sosyalleşmeyip sadece içimden gün boyu Allahı zikredeyim Allah ile beraber olayım bu açığı böyle kapatayım diyorum. Bir yanımda diyor ki sosyalleşmeye çalış. Hangi tarafı tutayım sizce ?
|
Hocam bazen Allah'tan bildiğimiz imtihan dediğimiz bir bakmışız şeytanın oyunu tabi bunu çok sonralardan öğreniyoruz. Peygamber efendimiz sünneti üzeri yaşamak gerekli. Akdablarimizi ziyaret edelim. Halk için hak ile beraber olalım. Yunus emrede güzel bir örnek vardır. Şeyhi tek iken sesli zikir dilinle halk içinde iken sessiz kalp zikri. Eğer nakşi iseniz zaten hep gizli zikir yapıyorsunuz değilseniz zaten hem cehri hemde hızlı zikir yapabilirsiniz.
Eski alışkanlıklarınizi dönün demiyorum ancak peygamber efendimizin hadisi şerifi üzere yaşamaya çalışın.