Şeyh Yafi'i Beşuri dedi ki seneden sene tarihine kadar hikaye eder ki padişahların birine mücmelen (özetle) haber verdiler ki falan sene filan nesne filan saatte akrep sokmasından vefat eder. Saat ve vakit yakın olduğu zaman padişah süratle avdet edecek (dönecek) zaman sarayından gayr-ı yeni çıkıp bir güzel atı gasledip (yıkayıp) ve temizleyip suvarıp (ata su verip) ahıra koydu... Mücmelen hayır verdiler, deryaya girdi, boynuna baktı, meğer akrep boynundan çıkarak kendini soğutup vefat etmekle kaderden kaçıp kurtulmak mümkün olmadı. Ve Hazret-i Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem akrebin def-i hücumunu ve efsun etmesini müsaade buyurdu. İmam-ı Azam dahi helak edici efsunu tecviz eylemiştir (caiz görmüştür). Musannıf (yazar) merhum der ki "İbn-i Salah rahmetullahi aleyh hattıyla gördüm ki bir kimse bu efsunu etse akrep sokmasından ve diğer zararlardan emin olur, efsun budur:"

بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَبِاسْمِ جِبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ كَازِمٍ كَازِمٍ نِيَارَمٍ فَبَرَّرَ اِلَى مَرْزٍ اِلَى مَرْزٍ اِيسْتَأْ مُرْ هُوَ دَاهُودِهِى وَالْمَظَانَا وَالرَّقَا وَاللَّهُ الشَّافِى

"Bismillahi ve billahi ve bism-i Cibraile ve Mikaile kazimin kazimin niyaramin fe-berrara ila merzin ila merzin iste'mur huve dahûdihi ve'l-mazana ve'r-raka vallahu'ş-şafi"
(Kaynak: Hayatül Hayevan (Osmanlıca Orijinal))

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...