Hayır! Hayır gerçek olamazdı bu! Vefa borcuydu, vicdandı, görevdi belki ama masal olamazdı. Ne olursa olsun onun omuzlarındaki vicdan yükü çok ağırdı. Giderek de ağırlaşıyordu. Görünmeyen kanatlarıyla umutsuzca çırpınıyor, kendi isteğiyle kurtulamayacağı bu yüke dayanmaya çalışıyordu. 10 yıl mı, 20 yıl mı, 30 yıl mı sürecekti...
Bu öyle bir şeydi ki... Eğer sadece vicdan, görev, borç dese içi acıyacaktı; masallar anlatsa sevgisinden bahsetse yükünden yorulduğunda vicdan azabı duyacaktı. Bundan dolayı ikisini karıştırıyordu... Bazen masaldı bazen görev...
Uykusuz gecelerini anlatan gözleri vardı...
"Her şey başka türlü olabilirdi, keşke..." diyor fakat sabrettiği masal son bulmadan hiçbir şeyin değişmeyeceğini de biliyordu. Belki yıllarca acı çekecek ve onu sevene de acı çektirecekti. Ve bu affedilme hikayesi uzun sürerse, bittiğinde kavuşsalar bile ikisinin de en çok isteyebileceği tek şeye kavuşma imkânları da kalmayacaktı...