nadi ali duasınin sahih olmadığini söyleyen şii alimler

Ayetullah Ali el-Sistani: Necef havzasının en büyük taklit mercii olan Sistani'ye bağlı fetva kurulları, Nâd-ı Ali'nin ana hadis kaynaklarında güvenilir bir senedinin olmadığını, bu yüzden masum bir imamın sözü (hadis) olarak okunmaması gerektiğini; ancak genel bir yakarış veya şعر (şiir/medhiye) olarak, masumiyet atfetmeden okunmasında sakınca olmadığını belirtirler.

Ayetullah Ali Hamaney: Kum havzası kaynaklı fetvalarında, bu duanın masumlardan ulaştığına dair muttasıl (kesintisiz) ve güvenilir bir senedin bulunmadığını ifade etmiştir.

Ayetullah Nasır Mekarim Şirazi: Nâd-ı Ali’nin sened yönünden zayıf olduğunu ve Şia'nın en temel kurucu hadis kaynaklarında (Kütüb-i Erbaa) yer almadığını vurgulamıştır.

2. Şii Hadis ve Rical Alimlerinin Eleştirileri

Şii rical ve hadis alimleri, bir metnin dua olarak kabul edilmesi için erken dönem kaynaklardaki yerini incelerler. Nâd-ı Ali şu gerekçelerle eleştirilir:

Sened Yoksunluğu: Klasik Şii hadis usulüne göre, duanın Hz. Muhammed'e veya İmam Cafer es-Sadık'a uzanan güvenilir bir ravi zinciri (senedi) yoktur.

Kaynak Yetersizliği: Dua, Şia'nın en eski ve temel kaynaklarında (Kuleyni'nin el-Kafi'si, Şeyh Saduk'un kitapları veya Şeyh Tusi'nin Misbahü'l-Müteheccid'i gibi) kesinlikle yer almaz.

Geç Dönem Kaynaklarda Görülmesi: Şii literatürüne ilk kez hicri 10. yüzyılda el-Kef'amî'nin el-Misbah kitabında ve daha sonra Allame Meclisi'nin Biharü'l-Envar yapıtında "böyle bir metin dillerde dolaşmaktadır" şeklinde, senedsiz olarak aktarılmıştır. Bu da alimler nezdinde ilmi bir kanıt oluşturmaz.

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)