Her vicdan sahibi insan ister ki zalimin zulmü yanına kalmasın, mazlumun ahı da boşlukta kaybolmasın. Elbette iman edenler ilahi adaletin er geç (dünyada veya ahirette) tecelli edeceğine inanırız. Fakat paylaşımınıza göre; başımıza gelen herşeyi kendi eylemlerimizin bir sonucudur deyip kabullenmeli ve haksızlığa uğradığımızı düşünmemeliyiz, hatta hakkettiğimizi mi düşünmeliyiz. Peki henüz çok küçük yaşlarda büyük zulümlere maruz kalmış çocuklar neyin cezasını çekiyorlar. Veya çok iyi şartlarda doğup iyi bir hayat yaşayanlar neyin ödülünü kazandı. O zaman ahirette neyin hesabı sorulacak. Budizm ve bir takım newage inanışlar ahireti reddederek, bir çocuk bu hayatta günahsız bile olsa önceki yaşamlarına atfen bu durumu reenkarnasyonla açıklamaya çalışıyorlar sanırım. Fakat bir Müslüman olarak reenkarnasyon tuzağına düşmeden, böyle bir durumu vicdanımıza nasıl açıklayabiliriz bilemedim hocam. Aydınlatırsanız sevinirim.