Kardeşim benim gençliğimde çok ağır buhrandan geçtim.evden çıkmadım hiç arkadaşım olmadı.taki spor la tanışana kadar.evde ip atlayıp kendime pet şişelerden yaptığım dambillari kaldırıyorum.sinav mekik çok ağır esneme hareketleri ile vücudumu egittim.vucudum geliştikçe benliğim karakterim ve özgüvenin arttı.dene pişman olmayacaksin.

Karşı taraftan alanına saygı duyulmasını istiyorsan, sen kendi alanını şimdiye kadar korumadığın için alanına saygı duyulmasını bekliyorsundur. Yani sen kendi alanına saygı duymuyorsan, gelecek insan senin alanına saygı duyamıyordur. Kendi sınırını bilmeyen, kendi alanını koruyamayanlar başkalarının alanlarına da saldıran ve haddi aşanlardır. Sınırlarını, özgürlük alanlarını bildikçe kendini tanır insan. Sınırını bilmek gücünün, yeteneklerinin, zaman ve mekânın, aklının hızının da sınırını bilmektir. Neden ilişkilerinde sınır ve saygıya odaklanma ihtiyacı duyarsın? Hayat aynasında buraya bak ve sor kendine. Neden yeterince değer görmüyorum? Yani sana verilmiş olan kıymetleri görmüyorsan, görmezden geliyorsan, kendindeki değerleri değersiz görüyorsan tabii ki bütün bu kıymetli alanlarına değer vermeyen kişiler gelmiştir hayatına...Bugüne kadar dostluklarında, arkadaşlıklarında, ilişkilerinde, ailende, iş ilişkilerinde değer görmediysen, kendini değer görmeye layık bulmadığın için değer ve saygı alamamışsındır. “Hayır ben elimden geleni yaptım ama onlar bana kayıtsız kaldı, bana değer vermedi” diye savunmaya geçme hemen. Zihnin bu konuda çok usta biliyorum ama işin aslı öyle değil. Sen kendine değer veriyor olsaydın, değer görürdün. “Acaba gerçekten ben kendime değer verdim mi?” diye sor lütfen. Mesela: “Ben kıymetli zamanımı nerede, kimler için kullandım? ”Nerede kime hayır diyemedim, dur diyemedim ve ona zaman harcadım? ”Neden ona bu benim zamanım, istediğin şeyi yapamam, çünkü kendime ayırdığım bu zamanda başka şeyler yapacağım demedim?” Bu bencillik değildir... İnsanın önceliğini kendinden yana kullanması bencillik değil, özsaygıdır, öz değerdir. “Sadece kendimi düşünmek zorundayım” diyen insan başkalarıyla ilişki kuramaz zaten. Bencillik şuursuzca ve yıkıcı biçimde kendi çıkarlarına odaklanmaktır. Öncelik öyle değil... kendimizle olan ilişkimiz iyileştikçe dışarıdaki koşullar değişir. Dönüşecek olan kendimiziz, başkası değil...

Selam. Çekirdek aile'den dahi sorunlu olsa bir insan, ruh duzeldiginde konu kapanır. Durumuna göre doğru zikr ve ardından bu ruhun nerede durup vakit geçireceğidir konu. Tabii ki mümin vaktini güzel değerlendirir.

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Allah sizden de razı olsun, Allah'ın izniyle gidin tövbe tarikat tazeleyin, konuşma nasip imkan olursa oradaki Şeyh Efendilere durumunuzdan bahsedin dua etmelerini istirham edin bize de dua edin inşaAllah

Teşekkür ederim bu uzuun yazı için bahsettiğim gibi hiç bir insanın hiç bir insana üstünlüğü olmadığını biliyorum üstünlüğün yalnızca takvada olduğunu da dediğim gibi haklı olduğunuz yerler var tabiki. Yazı çok uzun bazı yerleri anlamadım karışık geldi kendimi değersiz görme kısmında yukarda yazdığım yazıyı motto ediniyorum ama geri planda bilinçaltımda söylediğiniz yatıyordur haklısınız bu teşhis aslında çözüm müdür bilemem selamlar

Evet nasip olursa onlara da durumdan bahsederim dua da başım gözüm üstüne dua eder dua bekleriz selamlar

Kardeşim inan şuanda çoğu kişi senin durumunda Allah yardım etsin hepimize

bende aynı durumdayım

Bir çok kişi bunu yapsada otomatikmen çözülmeye biliyor çünkü sosyal fobi bambaşka bir şey, birde herkesde ki sosyal fobi düzeyi aynı olmuyor. Biri kolay atlatırken birinin ki çok daha ağır durumdaysa bu dedikleriniz durumu dahada kötü bile yapabilir. Yani birden atılmak bazen tümünü kaybetmeye bile sebep olabilir. Bu yüzme bilmeden okyanusun ortasına atlama işine dönebilir. Birde Ateşe barutla gidildiği için çok yüksek ihtimal patlamış bir şekilde geri dönülecektir, çok defa yaşadım ve patladı.

Yapılması gereken ufak dozlarla hareket etmek. Hergün ama hergün mutlaka dışarı çıkmak mesela, ama süreyi kısıtlı tutmak çok önemli, çünkü maruz kalınan her şey birikiyor ve fazla maruz kalındığında kişi güvenli ortamına döndüğü anda o kişiye bunlar şiddetli çıldırma olarak dönebiliyor, yaşayan bilir ancak ne demek istediğimi. Olduki güvenli ortamına dönme imkanı bulamadı, bu çok daha kötü sonuçlanır. Sosyal fobi düzeyi çok yüksek olan biri sadece kapının önüne çıkıp 3-5 dakika bile çıkıp sonra içeri girebilir, bunu hergün yapıcak. Eğer dışarıda dolana bilecek seviyede ise, 15-30 dakika mümkünse en azından her gün mutlaka kendini dışarıya maruz bırakması gerekiyor, hiç kimse ile iletişim kurmaya gerek yok, zaten o sırada iletişim kuran insanları görerek gizli bir iletişim kurulmuş olunuyor aynı zamanda en baştan sosyalleşmeyi kişi o sırada öğreniyor. Bu bir gün bile atlanmaması gereken bir şey çünkü şeytanın ve kötü emelli cinlerin en sevdiği yanlızlaştırmaktır insanı, çünkü o vakit onun üzerinde daha da hakim olurlar. Bir gün ara verilse hemen sosyal fobinin kuvveti nükseder ve düşüncelerle kaçma bahaneleri üretilir. Eğer 15-30 dakikadan fazla bir sorun yaşamadığını görürse kişi bunu en azından 1 saate çıkarmalı, her gün aynı yerlerden bile geçecek olsa bunu sakın hafife almamalı, çünkü dediğim gibi sadece yürümek aktivitesi değil bu. Dışarıdaki insanlarla iletişim kurulmasa bile onların nasıl yaptığını görüyor ve duyuyoruz, dolayısı ile "insanlık hali"ni en baştan normalleştiriyoruz kendi içimizde. Bununla birlikte az da olsa mutlaka acı verici olacaktır bu süreç, çünkü iyi duruma gelmeden önce mutlaka kötü ve acı verici bir süreç yaşanacaktır, biz bu acı ve kötüyü kontrol altında olan sürelerde bir ilaç💊misali doğru dozlarda almaya çalışıyoruz, aşırı doz öldürür. Ve esasında, o acı verici oluşu, öğrenmeye başlandığına bir delil ve işarettir aynı zamanda. Birde müziksizde olsa yanlızken 15-30 dakika rastgele dans etmek gerçekten faydalı, bu bir şekilde kişinin kendini ifade edebilmesinin yolunu açıyor.

Zamanla markete, ve benzeri büyük veya daha küçük yerlere girilebilir, bakınır gibi yapılır veya gerçekten bir şey alınarak çıkılır. Yeterli olduğuna inandığınızda dozu artırın ama fazla geldiğini hissettiğinizde, kıyıya geri dönün.

Söylediğiniz derecede yaşıyorum ve çekiyorum bu sıkıntıyı ama artık sabredecek yavaş yavaş geçmesini bekleyecek kıyıdan uzaklaşmayı dert edecek yaşı da zamanı da geçtim 21 yaşındayım ailemin evinde askerlik yaşına gelmiş bir erkek bireyim insanların eline bakmanın ne kadar zoruma gittiğini bilemezsiniz önümde bin tane fırsat seçenek var bunları uygulayacak mentalite yok bu beni derinden etkiliyor çıldırtıyor çileden çıkartıyor bu konu benim için hassas olduğu için biraz yükselebiliyorum kusura bakmayın müslüman güçlü olur sözüne zıt aykırı gidiyorum gibi geliyor acayip zoruma gidiyor