Mikrokozmos (Küçük Alem / Zübde-i Âlem) Makrokozmos (Büyük insan / insan-ı Kebir

ALLAHIN EN BÜYÜK MÜCİZELERİNDEN VE ESERLERİNDEN

“Kainatta ne varsa insanda bir numunesi vardır; insanda ne ihtiyaç varsa kainatta onun bir dayanağı vardır."

İnsan kendini bu yeryüzünde bağımsız, tek başına ayakta duran bir varlık sansa da, aslında bu sayacağımız devasa kozmik nizamın zincirleme olarak birbirine bağlı dişlileri sayesinde hayatta kalabiliyoruz

Hatta kadim alimler bu sıkı bağı anlatmak için insanı

"Mikrokozmos" (Küçük Alem / Zübde-i Âlem), kainatı ise

"Makrokozmos" (Büyük İnsan / İnsan-ı Kebîr) olarak adlandırmışlardır. Yani insan ile gökyüzü etle tırnak gibidir.

Bu kopamaz bağları, kurduğunuz o muazzam hiyerarşi üzerinden maddelersek:

📍Dünya ve Gezegenler Bağımız (Mevsimler ve Elementler)
Eğer Dünya, Güneş sistemindeki diğer gezegenlerin (özellikle Jüpiter ve Satürn gibi devlerin) kütleçekim dengesinde durmasaydı, yörüngesi bozulur ve hayat biterdi. Güneş ile olan mesafemiz (feleğimiz) bir santim şaşsa ya donar ya kavrulurduk. Gezegenlerin ve Ay'ın çekim kuvveti, yeryüzündeki suların medcezirini, bitkilerin öz sularının hareketini ve dolayısıyla bizim beslenmemizi doğrudan tayin eder.

📍Burçlar ve Yıldızlar Bağımız (Zaman ve Takvim)

Alimlerin kitaplarında sıkça vurgulandığı üzere; burçlar kuşağı olmasaydı yeryüzünde zamanı, ayları ve mevsimleri ayırt edemezdik.

İlkbahar ekinoksu (Koç burcuyla başlar) toprağın uyanışıdır; o uyanış olmasa ekin ekemez, beslenemeyiz.

📍Yıldızlar ve burçlar, yeryüzündeki biyolojik ritmimizi (gece-gündüz dengesini, hormonlarımızı, göçmen hayvanların yollarını bulmasını) görünmez iplerle yönetir. Kadim tabipler bu yüzden "Gökyüzünü bilmeyen, insanı tedavi edemez" demişlerdir.

📍Galaksi ve Devasa Felekler Bağımız (Kozmik Kalkan)
Samanyolu Galaksisi'nin o muazzam dönüşü ve manyetik alanları olmasa, uzayın derinliklerinden gelen öldürücü kozmik ışınlar ve radyasyon Dünya'yı saniyeler içinde küle çevirirdi. En dıştaki ulu felekler (atmosferden başlayıp galaktik kalkanlara kadar), insanı tıpkı bir anne karnındaki bebek gibi sarıp koruyan kozmik birer rahim vazifesi görür.

Seyyid Şerif Cürcânî ve İbnü'l-Arabî gibi alimlerin özetiyle:

"Kainatta ne varsa insanda bir numunesi vardır; insanda ne ihtiyaç varsa kainatta onun bir dayanağı vardır."

İnsan, Samanyolu Galaksisi'nin ücra bir köşesindeki küçük bir gezegende nefes alıp verirken; aslında arkasında dönen trilyonlarca yıldızın, burcun ve feleğin nizamına muhtaçtır. O büyük çarklar dönmese, insanın kalbi tek bir defa bile çarpamaz.

VESSELAM