Ayna metaforu

Ayna nedir? Işığı yansıtan, varlıkların görüntüsünü veren, cilalı ve sırlı cam. Mecazi anlamı: Bir olayı, bir durumu yansıtan, durum, şey. Süptil olarak ise: “çevremizdeki her şey bizim için ayna görevindedir, nereye bakarsak bakalım gördüğümüz kendi içimizdekinin yansımasıdır” diye açıklayabiliriz.

Kendimi görmek, tanımak istiyorsam çevremdekilerin bana ne yansıttığına bakmam gerekir. Ben bir arzu ve beklenti içindeysem diğerlerinin yanıtlarını, tutum ve davranışlarını beklentime oranlayarak değerlendiririm ve bir karara varırım. İyi-kötü, doğru-yanlış, haklı-haksız vb… Karşımdaki insan aslında benim yansımam olan biri, benim düşünce ve duygularıma karşılık sadece ve sadece evrimleşmem için, bir şeyleri fark edebilmem, kendimi değiştirebilmem için var olan, hayatıma çektiğim ayna görevini üstlenen biri. Benim düşünce, duygu ve davranışlarımın yarattığı titreşime uyumlu biri.


İnsanlar hayatımızda bir figüran gibi, çevremizi algılamamız ve değerlendirebilmemiz ve kendimizi tanıyabilmemiz için var. Bazıları bizim için önemli roller üstlenmiş de olabilir. Diyelim ki; tanıdığım birini gördüm, kendince bir şeyler yapıyor henüz benimle irtibatta değil. Onu -benimle ilgili olarak- zihni henüz boş gibi düşünelim. Yine diyelim ki; o benim düşünce, duygu ve davranışlarıma göre bana ihtiyacım olan yanıtı vererek, sihirli ayna görevi yapmak üzere benim için var olan biri. Etkileşim içine girdiğimde söylemleri, tutum ve davranışları hoşuma gidebilir ya da sıkıntı verebilir, öfke, kırgınlık, üzüntü, endişe vs. yaratabilir.

Düşünüyorum da karşımdaki zihni henüz boş gibiyse ben ondan ne bekleyebilirim? Benim istediğim gibi davranmasını mı? Benim beklentim doğrultusunda hoşuma gidecek şeyleri söylemesini mi? Ama her zaman öyle olmuyor. O yalnızca ilahi plana uygun yönlendirilerek eksiklerimi tamamlamak üzere bana yanıtlar veriyor, tutum ve davranışlar sergiliyor. Diyelim ki hep pozitif düşündüm diğerlerinin de bana pozitif davranmasını umdum. Yine bazen olumlu bazen olumsuz davranışlarla karşılaşıyorum. Çünkü negatif pozitif dengesinin sağlanması gerekiyor.

Egomu hakimiyet altına aldığımda, kendimi ve olanı olduğu gibi kabul etmeyi başardığımda, işte o zaman arzu ve beklenti içinde olmayacağım. Diğerlerinin davranışları artık benim için sadece gözlemlediğim şeyler olacaktır ve sihirli aynalarım artık sadece gerçek beni yansıtacaktır.