Yalnızsınız.

Allah yardım etsin sevmek cok büyük nimet gerçekten seven bulmak zor buldunmuda gerçekten güçlü bir bağ oluyor ah şu araya girenler evlatla babayı ayıran anne ile evladı ayıran veyahut kardeşleri sevenleri ayıranlar burunları sürtsün burunları sürtsün burunları sürtsün

O da sıkıştı mı benim gibi bilmiyorum, ama ben sıkıştım hikayenin içinde. Bazı şeyleri çözmesi çok kolayken çözülememesi nasıl da oturuyor içime. Görseydi defterime kendisi için karaladıklarımı, okusaydı yazdıklarımı. Belki farklı olur muydu her şey, bilmiyorum.

Allah neyi nasip ederse hayırlı güzel nasip eder, şer gördüğümüzde hayır hayır gördüğümüzde şer olabilir.

Bir kervan geçer bu viran hanın önünden,
Kimse pay alamaz başkasının gününden.
Dost diye sarıldığın gölgeler silinir,
Yalnızlık damlar her faninin ömründen.
Niceleri güldü bu mecliste dün gece,
Sanırdın ki çözülmüş o en zor bilmece.
Sabah oldu, dağıldı bütün o sesler,
Kaldı geriye kuru bir nefes sadece.
Gölgen bile terk edip kaçar zifiri gecede,
Adın unutulur iki mısralık hecede.
Tut ki fethettin yerin göğün mülkünü,
Hangi can durabilmiş bu son derecede?
Dünya dediğin bir garip aldanış bağı,
Erir elinde gençliğin o karlı dağı.
Yalnız geldin bu meydana çıplak ve garip,
Yalnız saracak seni toprağın toprağı.
Ne sitem et gidenlere ne yan kaderine,
İn de bak bir kez kendi ruhunun derinine.
Kalabalıklar sadece bir serap imiş..
Hiç kimse ortak olmaz bir diğerinin yerine..

İnandığı masal son bulduğunda suçluluk hissedecekti. Bundan dolayı masalı kendiyle sonlandırmaya kararlıydı. "Masal benim gidişimle son bulacak" diyordu. Ama bunu, onu seveni üzmek için veya ona olan sevgisinin azlığından değil, omuzlarındaki vicdan yükünün çok fazla oluşundan söylüyordu.
Onu seven ise bunu her hatırladığında göz yaşlarını tutamıyor, onu dualarına alıyordu.
Masalın içindeki ise son zamanlarda içinden "her şey başka türlü olabilirdi..." diye geçiriyordu...

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?

-alıntı-

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Baktı ve "Ona kavuşamayacaksın" dedi acımasızca...

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Sen bu şiiri okurken,
Ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım.
Nasılsa kavuşamadım sana,
Ne ettimse, ne yaptımsa,
Bir türlü sana yar olamadım.
İşte, çıkıp gidiyorum hayatından,
İşte, seni de sana bırakıp gidiyorum...
İlk defa sesimi duyamayacaksın,
Soruların cevapsız kalacak,
Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum,
Tanımadığın bir korku içini kaplayacak...
Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın.
Ne oldu?
Ne oluyor?
Ne olacak?
Belki ilk defa,
"Unutuldum" diyerek yüreğin sızlayacak...

-alıntı-

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Hayır! Hayır gerçek olamazdı bu! Vefa borcuydu, vicdandı, görevdi belki ama masal olamazdı. Ne olursa olsun onun omuzlarındaki vicdan yükü çok ağırdı. Giderek de ağırlaşıyordu. Görünmeyen kanatlarıyla umutsuzca çırpınıyor, kendi isteğiyle kurtulamayacağı bu yüke dayanmaya çalışıyordu. 10 yıl mı, 20 yıl mı, 30 yıl mı sürecekti...
Bu öyle bir şeydi ki... Eğer sadece vicdan, görev, borç dese içi acıyacaktı; masallar anlatsa sevgisinden bahsetse yükünden yorulduğunda vicdan azabı duyacaktı. Bundan dolayı ikisini karıştırıyordu... Bazen masaldı bazen görev...
Uykusuz gecelerini anlatan gözleri vardı...
"Her şey başka türlü olabilirdi, keşke..." diyor fakat sabrettiği masal son bulmadan hiçbir şeyin değişmeyeceğini de biliyordu. Belki yıllarca acı çekecek ve onu sevene de acı çektirecekti. Ve bu affedilme hikayesi uzun sürerse, bittiğinde kavuşsalar bile ikisinin de en çok isteyebileceği tek şeye kavuşma imkânları da kalmayacaktı...