işte biz aynıydık..

Bu fotoğraf 1899 yılında Şam'da çekildi. Cüce Samir'dir. O bir Hıristiyan ve yürüyemiyor. Samir'i sırtında taşıyan ise Muhammed'dir. Kendisi Müslümandır ve kördür. Mohamed, nereye gideceğini söylemesi için Samir'e güveniyor ve Samir şehrin sokaklarında gezinmek için arkadaşının sırtını kullanıyor. İkisi de yetimdi ve aynı odada yaşıyorlardı. Samir bir hakawatiydi (bir hikaye anlatıcısı); anlatma yeteneğine sahipti ve Şam'daki bir kafenin müşterilerine bin bir gecenin hikayelerini anlattı; Mohamed aynı kafenin önünde bolbol satıyordu ve arkadaşının hikayelerini dinlemeyi seviyordu. Muhammed bir gün odasına çekilince arkadaşını ölü buldu. Yedi gün boyunca arkadaşının yasını tuttu ve ağladı. Farklı dinlerden oldukları için nasıl bu kadar iyi anlaştıkları sorulduğunda, eliyle kalbini işaret ederek sadece şunu söyledi: "İşte biz aynıydık."