Şüphesiz güneş ve ay, Allah’ın ayetlerinden iki ayettir. (Güneş Tutulması)

[Thestoryofus]

Hz. Muhammed’in ﷺ Peygamberliğini Gösteren Çarpıcı Bir Olay

İngiliz araştırmacı Paul Williams, İslam’ı kabul etme sürecinde kendisini en çok etkileyen delillerden birinin, Hz. Muhammed’in ﷺ oğlu İbrahim’in vefatı sırasında yaşanan güneş tutulması olduğunu anlatıyor.

İbrahim henüz bebekken vefat ettiğinde güneş tutulması meydana geldi. İnsanlar, “Güneş, Peygamber’in oğlunun ölümü nedeniyle tutuldu” dediler.

Ancak Hz. Muhammed ﷺ bu düşünceyi reddederek şöyle buyurdu:

«“Şüphesiz güneş ve ay, Allah’ın ayetlerinden iki ayettir. Hiç kimsenin ölümü veya hayatı sebebiyle tutulmazlar.”»

Paul Williams’a göre bu olay, Hz. Muhammed’in ﷺ gerçekten Allah’ın peygamberi olduğuna dair kendisini ikna eden önemli göstergelerden biridir.

Çünkü başka biri böyle bir durumda yaşanan olayı kendi lehine kullanarak peygamberliğini güçlendirmeye çalışabilirdi. Hz. Muhammed ﷺ ise bunu yapmamış, aksine insanların yanlış yorumunu düzeltmiştir.

Kur’an-ı Kerim’de de şöyle buyurulur:

“O, hevâ ve hevesinden konuşmaz. Onun konuşması ancak kendisine bildirilen bir vahiydir.”
(Necm Suresi, 53/3-4)

[Elfu]

İman hidayet meselesidir,mantık değil.İş mantık olsaydı tüm zekiler müslüman olurdu ki aklını düzgün kullanabilene Kuranın Allah kelamı olduğu açık.Ebu cehillere enerji harcamayın yani boşa.

[Giresinli]

Gunes tutlmalarini hesaplayinca olayin 632 yilinda geçtiği ve yuzyillar sonra hadis olarak dogru aktarildigi gorulmektedir.

[Biriki]

Elfu Nickli Üyeden Alıntı

İman hidayet meselesidir,mantık değil.İş mantık olsaydı tüm zekiler müslüman olurdu ki aklını düzgün kullanabilene Kuranın Allah kelamı olduğu açık.Ebu cehillere enerji harcamayın yani boşa.

Bence burada bir noktayı da ayırmak gerekiyor. “İman hidayet meselesidir, mantık değil” demek, Kur’an’ın akla verdiği önemi biraz göz ardı ediyor. Kur’an insanlardan körü körüne inanmalarını değil; düşünmelerini, sorgulamalarını ve akletmelerini istiyor.

“...Hâlâ akletmiyor musunuz?” (Bakara 2/44)

“Göklerin ve yerin yaratılışında... akıl sahipleri için deliller vardır.” (Âl-i İmrân 3/190)

“Yeryüzünde dolaşmıyorlar mı ki, kendileriyle akledecek kalpleri olsun?” (Hac 22/46)

Yani elbette hidayet Allah’tandır ve zekâ tek başına iman etmeyi garanti etmez. Ama Kur’an’ın kendisi insanı akletmeye ve deliller üzerinde düşünmeye çağırıyorsa, “mantık önemli değil” demek de Kur’an’ın yaklaşımıyla pek örtüşmüyor. İman ile akıl birbirinin düşmanı değil; aksine Kur’an birçok yerde insanı aklını kullanarak hakikati görmeye davet ediyor.